Kościół Świętego Krzyża w Pradze, Klasycystyczny kościół w centrum Pragi, Republika Czeska

Kościół Świętego Krzyża to klasycystyczna budowla salowa z jedną nawą i półkolistą sklepioną apsydą, wzniesiona w latach 1816–1824 na rogu ulic Na Příkopě i Panská na praskim Nowym Mieście. Jednoosiowa fasada ma wejście między dwiema kolumnami i dwoma pilastrami z jońskimi głowicami, nad drzwiami łaciński napis „AVE CRUX SPES UNICA”, złoty krzyż na attyce i małą sygnaturkę z dzwonem z 1939 roku z warsztatu Rudolfa Pernera w Czeskich Budziejowicach.

Kościół zbudowano w latach 1816–1824 według projektu Jiříego Fischera, a budowniczym był Jindřich Hausknecht; finansowano go ze środków gubernium i z wkładem cesarza Franciszka I. Zastąpił dwa wyburzone domy mieszczańskie i służył jako kościół szkolny gimnazjum pijarów przy ulicy Panskiej; poświęcił go 9 maja 1824 roku praski proboszcz katedralny František Karoli. W 1938 roku przekazano go salezjanom pod kierunkiem Štěpána Trochty, w 1950 zamknięto, a w 1968 zwrócono im.

Kościół jest poświęcony Świętemu Krzyżowi i św. Józefowi Kalasancjuszowi, patronowi pijarów, których gimnazjum męskie mieściło się przy ulicy Panskiej od 1758 roku. Od 1938 roku obsługują go salezjanie, którzy przybliżyli w Pradze idee wychowawcze św. Jana Bosko. Na północnej ścianie nawy wisi fotokopia Całunu Turyńskiego w naturalnej wielkości.

Kościół stoi na rogu ulic Na Příkopě i Panská w praskim Nowym Mieście, a nie na Zamku Praskim. Jest to rzymskokatolicki kościół filialny z własną administracją duchową, obsługiwany przez salezjanów, dlatego dociera się do niego pieszo od stacji Můstek lub Náměstí Republiky, a nie przez dziedzińce zamkowe.

Kościół zbudowano w 1824 roku jako kościół szkolny gimnazjum pijarskiego przy ulicy Panskiej, ponieważ dotychczasowa kaplica szkolna św. Józefa Kalasancjusza nie wystarczała. Aby go wznieść, wyburzono dwa domy mieszczańskie, a konsekracji dokonał 9 maja 1824 roku praski proboszcz katedralny František Karoli.