Podziemia w Igławie, Średniowieczne katakumby w Jihlavie, Republika Czeska

Podziemie w Jihlavie to sieć około 25 km korytarzy i 50 tys. m², wykuta między XIV a XVI wiekiem w gnejsie i granicie. Górnicy wybili trzy poziomy, najpierw jako piwnice pod wąskimi działkami, później jako korytarze łączące; przejścia biegną pod całym miastem i pod większością jego zabytków.

Piwnice pod domami Igławy drążono od połowy XIII wieku i rozbudowano do trzech poziomów między XIV a XVI wiekiem, gdy zatrudniano bezrobotnych górników do wykuwania korytarzy w gnejsie i granicie. Trzęsienie ziemi w 1328 roku uszkodziło kopalnie srebra, rzemiosło i handel przejęły rolę, a w piwnicach przechowywano sukno, żywność, wino i piwo. Korytarze udostępniono zwiedzającym w 1936 roku, zamknięto pod rządami nazistów, otwarto ponownie w latach 1949–1969 i udostępniono na nowo w 1990 roku.

Nazwa „katakumby” jest potoczna: w korytarzach nie znaleziono żadnych pochówków, służyły one jako piwnice, warsztaty i magazyny sukna, żywności, wina i piwa. Wchodzi się przez wąski szyb zwany „šíje”, a zamożni właściciele drążyli piwnice większe niż ich dom.

Odwiedzający powinni nosić solidne obuwie i wziąć udział w wycieczce z przewodnikiem, aby bezpiecznie i prawidłowo odkrywać podziemne przejścia. Tunele utrzymują stałą temperaturę przez cały rok, dlatego warto mieć ze sobą lekką dodatkową warstwę.

W tzw. świecącym korytarzu, według ekspertów, armia niemiecka pomalowała ściany farbą Lichtgelb zawierającą luminescencyjny wurcyt. W przejściu znajduje się też wnęka, w której niektórzy zwiedzający odczuwają paranormalne siły; reporter Stanislav Motl spędził tam kilka nocy i sfilmował cień przypominający postać.