Kościół świętego Bartłomieja w Pradze, Kościół barokowy na Starym Mieście, Czechy
Kościół św. Bartłomieja to budynek barokowy na Starym Mieście z zakrzywionymi ścianami i przestrzennymi aranżacjami, które tworzą dynamiczne wnętrza. Plan pokazuje wymyślny projekt odbiegający od tradycyjnych rozwiązań kościelnych, z elementami rozmieszczonymi tak, aby przewodzić ruchom i skupieniu.
Kościół wzniesiono w latach 1726–1731 według projektu Kiliana Ignaza Dientzenhofera dla jezuitów, na miejscu kaplicy zniszczonej przez pożar w 1678 r. Poświęcony w 1731 r., po kasacie zakonu w 1773 r. przeszedł na własność państwa. W latach 1853–1949 opiekowały się nim szare siostry III zakonu św. Franciszka; skonfiskowany po przewrocie komunistycznym, służył jako magazyn i został zwrócony w 1995 r.
Nazwa honoruje św. Bartłomieja, a kościół był częścią jezuickiego kompleksu, który kształtował kiedyś życie religijne na Starym Mieście. Odwiedzający doświadczają dzisiaj tego miejsca jako świadectwa odnowy katolickiej w Pradze po okresach religijnych wstrząsów.
Skromna fasada od ulicy Bartolomějská niewiele zdradza; fasadę dziedzińcową z rzeźbami dwunastu apostołów, Chrystusa i Marii z warsztatu Matěja Václava Jäckla osiąga się, przechodząc przez budynek wydziału transportu ČVUT od ulicy Konviktská. Wnętrze ma nieregularny plan — to zwarta przestrzeń, nie długa nawa.
Budynek wykazuje cechy Baroku Radykalnego, stylu, który eksperymentował z wymyślnymi koncepcjami przestrzennymi. Takie podejście było w tamtych czasach niezwykłe i czyni go ważnym przykładem tego szczególnego kierunku architektonicznego.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 92 161 współtwórców z całego świata.
