Želiv monastery, Klasztor norbertański w Želiv, Republika Czeska

Klasztor w Želivu to opactwo norbertańskie założone w 1139 r. nad rzeką Želivką. Jego kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny ma romańskie jądro, gotycką trójnawową nawę i dwie wieże w fasadzie; konwent to kwadratowy, jednopiętrowy budynek z końca XVII w. autorstwa G. A. de Maggiego, z przeszklonymi arkadami wokół dziedzińca.

Klasztor ufundował w 1139 roku książę Soběslav I, a w 1149 roku osiedlili się w nim premonstratensi ze Steinfeld w Eifel. Spłonął w 1375 roku, około 1420 roku został splądrowany przez husytów, a w 1468 roku król Jerzy z Podiebradów zastawił go Burianowi Trčce z Lípy, który wygnał mnichów. Po pożarze w 1712 roku Jan Blažej Santini-Aichel odbudował go w stylu gotyku barokowego w latach 1713–1720.

Łacińska nazwa klasztoru, Siloe, nawiązuje do biblijnej sadzawki u stóp góry Syjon i przetrwała w niemieckiej formie Seelau. Na ścianie wirydarza wypisano ręcznie imiona wszystkich przetrzymywanych tu księży i zakonników, a w ekspozycji jest monstrancja wykonana potajemnie z dna butelki i blaszanych puszek po ogórkach.

Klasztor jest dostępny samochodem z pobliskiej Humpolca i oferuje nocleg w swojej gospodzie dla odwiedzających. Możesz również spróbować piwa produkowanego w klasztornym browarze i zwiedzić tradycyjne klasztorne pomieszczenia.

W latach 1950-1956 reżim komunistyczny wykorzystywał klasztor jako obóz internacyjny, gdzie przetrzymywano ponad 460 księży i mnichów. Ten trudny rozdział historii Czech XX wieku stanowi ważny kontekst dla zrozumienia miejsca podczas dzisiejszej wizyty.