Zamek w Náchodzie, Zamek w Náchodzie, Czechy

Zamek w Náchodzie to zamek powstały z gotowej twierdzy granicznej, położony na wzgórzu nad rynkiem Náchodu w Czechach wschodnich. Jasne skrzydła z rzędami małych okien wieńczy wysoka środkowa wieża z czerwoną kopułą i latarnią, a podstawa spoczywa na kamiennym tarasie z arkadowymi otworami.

Hron z Náchodu założył tu około 1250 roku zamek graniczny strzegący drogi z Pragi do Wrocławia. Smiřiccy przebudowali go w latach 1554–1614 na renesansowy pałac, a po 1634 roku Ottavio Piccolomini zlecił Carlo Lurago dodanie skrzydła kaplicy i nowych fortyfikacji. ród Schaumburg-Lippe posiadał go do 1945 roku, gdy przeszedł na własność państwa.

Herby sojusznicze Octavia Piccolominiego i Marii Benigny Saksońsko-Lauenburskiej nadal zdobią portale wzniesionych przez nich budowli. Galeria portretów rodziny w większości pozostała w zamku, a dwanaście wielkich obrazów batalistycznych Pietera Snayersa, dziś w Wiedniu, zdobiło niegdyś jego wnętrza.

Zamek wznosi się nad rynkiem w Náchodzie, więc do wejścia prowadzi podejście pod górę od centrum miasta. Wnętrza zwiedza się z przewodnikiem, a dziedzińce i tarasy przemierza się pieszo; nawierzchnia jest nierówna, są też schody.

Zamek przechowuje galerię portretów zapoczątkowaną przez Ottavia Piccolominiego: większość portretów rodzinnych pozostała w salach, a tylko jeden portret Ottavia trafił do Galerii Narodowej w Pradze. Dwanaście wielkich obrazów bitewnych zamówionych u Pietera Snayersa znajduje się dziś w Muzeum Historii Wojskowości w Wiedniu.