Boubín, Szczyt górski w Parku Narodowym Šumava, Republika Czeska.

Kubany to zaokrąglony szczyt z migmatytów i paragnejsów w paśmie Šumava, wznoszący się na 1 362 metry. Na wierzchołku stoi 21-metrowa drewniana wieża obserwacyjna zbudowana w 2004 roku i otwarta w maju 2005, z 109 stopniami prowadzącymi na galerię o podstawie 7 na 7 metrów i szerokości 4 na 4 metry u góry.

Nazwa Bubyn pojawia się w łacińskim dokumencie z 1398 r. i oznaczała wzgórze Búbův. W 1833 r. na Kaplický potok na zboczu południowym, 2 km od szczytu na wysokości 925 m, zbudowano zbiornik do spławiania drewna, Boubínské jezírko, używany do 1957 r. W 1858 r. leśnik schwarzenberski Josef John doprowadził do objęcia ochroną Boubínský prales; pomnik, Johnův kámen, stoi na Srní vrch, 1 km na zachód od szczytu, na wysokości 1296 m.

Czeska nazwa, poświadczona w 1398 r. w łacińskim dokumencie jako Bubyn, oznacza wzgórze Búba; ludność niemieckojęzyczna nazywała górę Kuboberg od osady Kubohütten, przemianowanej w XIX w. na Kubany. Miejscowa legenda czyni Boubínský kmet, starca, strażnikiem lasu boubińskiego.

Najkrótsza droga na szczyt to 5-kilometrowy szlak niebieski z Kubovej Huti; prowadzą tu też szlaki czerwone z Vimperka i Volar oraz żółty z Šumavskich Hoštic. Końcowy odcinek podejścia przekształcono w 2006 roku w drewnianą kładkę z poręczą. Drewniana wieża widokowa jest zamknięta od 2025 roku z powodu uszkodzenia konstrukcji.

Rezerwat Boubínský prales, chroniony od 1858 roku z inicjatywy leśnika Josefa Johna, zajmuje 666 hektarów na południowym zboczu, między 940 a 1120 metrami. Jego najlepiej zachowany górski las mieszany kryje świerki i jodły w wieku 300–400 lat; „król świerków”, wysoki na 57 metrów i o obwodzie 5,08 metra, padł podczas burzy w 1970 roku, mając 440 lat.