Hall of Central Harmony, Sala w Zakazanym Mieście, Pekin, Chiny

Sala Centralnej Harmonii (Zhonghe Dian) to kwadratowa sala na Zewnętrznym Dziedzińcu Zakazanego Miasta w Pekinie, w Chinach. Stoi między Salą Najwyższej Harmonii a Salą Zachowanej Harmonii i jest najmniejsza z trzech.

Sala została zbudowana w 1420 roku za panowania dynastii Ming. Najpierw nazywała się Sala Huagai, a później, po pożarze i odbudowie, Sala Jiji. W 1645 roku, na początku dynastii Qing, otrzymała obecną nazwę i służyła cesarzom jako miejsce odpoczynku i przygotowań przed ceremoniałami.

Nazwa sali pochodzi z klasycznego tekstu i mówi o równowadze oraz harmonii jako podstawie porządku. W środku widać tron, a po obu jego stronach dwie lektyki, a nad tronem wisi tablica z hasłem o trzymaniu się drogi środka.

Salę łatwo znaleźć, idąc na północ główną osią Zakazanego Miasta. W środku dnia może być tłoczno, więc wczesny poranek lub późne popołudnie dają więcej miejsca na spokojne zwiedzanie.

Dach ma kształt piramidy z pozłacaną kulą na szczycie, a budynek zaprojektowano tak, by odpowiadał dawnemu opisowi 'jasnej sali' z dziewięcioma pomieszczeniami i drzwiami po czterech stronach. W deszczowe dni woda leje się z rynien w kształcie smoków na tarasie i tworzy scenę znaną jako 'tysiąc smoków plujących wodą'.