Sandwich Harbour

Sandwich Harbour to przybrzeżny obszar wodno-błotny obejmujący około 16 500 hektarów, gdzie wysokie wydmy piaskowe osiągające wysokość 100 metrów spotykają się z zimnymi wodami Oceanu Atlantyckiego, tworząc rozległe muliste równiny pływowe i laguny, które wspierają różnorodne populacje ptaków i życie morskie.

Odkrywca Diego Cao pierwotnie nazwał to miejsce D'llheo w 1486 roku, a w XIX wieku służyło ono jako port dla rybołówstwa, polowań na wieloryby i zbierania soli, aż do momentu przerwania się mielizny piaskowej w 1890 roku, co sprawiło, że zatoka stała się zbyt płytka dla statków i doprowadziło do przeniesienia działalności portowej do Swakopmund.

Obszar był zamieszkany przez około tysiąc lat, ze stanowiskami archeologicznymi zawierającymi artefakty z wczesnych osiedli ludzkich, a rdzenni mieszkańcy Topnaar nadal utrzymują swoją tradycyjną obecność w regionie, oferując odwiedzającym wycieczki kulturalne, które poznają ich historyczne style życia i lokalne praktyki.

Dostęp do Sandwich Harbour wymaga pojazdu z napędem na cztery koła ze względu na wymagający teren, a wycieczki z przewodnikiem wyjeżdżające z Walvis Bay lub Swakopmund są zalecane dla bezpiecznej eksploracji, przy czym najlepszym okresem odwiedzin są suche miesiące zimowe od czerwca do połowy września, gdy panują chłodniejsze temperatury i jaśniejsze niebo.

Sandwich Harbour został wyznaczony jako Obszar Wodno-Błotny Ramsar o Znaczeniu Międzynarodowym w dniu 23 sierpnia 1995 roku i służy jako kluczowe miejsce postoju i lęgów dla migrujących ptaków brodzących, z ponad 40 000 osobników reprezentujących liczne gatunki, w tym osiem zagrożonych, co czyni go ważnym miejscem dla badań ornitologicznych i działań ochronnych.