Punkt Nemo

Położony na współrzędnych 48°52,6′S 123°23,6′W na południowym Oceanie Spokojnym, ten punkt reprezentuje najbardziej odległa lokalizację oceaniczną na Ziemi, około 2688 kilometrów od najbliższego lądu. Miejsce znajduje się w centrum rozległej przestrzeni otwartej wody, dalej od każdego wybrzeża niż jakiekolwiek inne miejsce w oceanach świata.

Chorwacko-kanadyjski inżynier Hrvoje Lukatela po raz pierwszy obliczył dokładne współrzędne tego oceanicznego bieguna niedostępności w 1992 roku, korzystając z oprogramowania do mapowania cyfrowego. Matematyczne określenie wymagało analizy odległości od każdego znanego punktu przybrzeżnego na Ziemi. Od połowy lat siedemdziesiątych agencje kosmiczne skierowały do tego obszaru ponad 260 zdeorbitowanych statków kosmicznych.

Nazwa Point Nemo pochodzi od kapitana z powieści Juliusza Verne'a i odzwierciedla całkowitą izolację tego morskiego obszaru. Agencje kosmiczne na całym świecie wykorzystują ten region jako cmentarzysko dla kontrolowanego powrotu statków kosmicznych, korzystając z jego odległej lokalizacji.

Ta lokalizacja pozostaje niedostępna dla zwykłych podróżnych, położona kilka dni drogi morskiej od każdej zamieszkanej wyspy. Żadne komercyjne szlaki żeglugowe ani trasy lotnicze nie przecinają tej odległej części południowego Pacyfiku. Tylko ekspedycje naukowe lub prywatne zespoły żeglarskie podejmujące próby przekroczeń oceanicznych czasami przechodzą przez te współrzędne podczas swoich podróży.

Trzy najbliższe punkty lądowe to wyspa Ducie na północy, Motu Nui u wybrzeży Wyspy Wielkanocnej na północnym wschodzie i wyspa Maher na Antarktydzie na południu, każda w odległości około 2688 kilometrów. Region ten charakteryzuje się jedną z najniższych produktywności biologicznych w każdym oceanie ze względu na minimalną cyrkulację składników odżywczych. Ponad 100 ton szczątków statków kosmicznych spoczywa teraz na dnie morskim pod tymi wodami.