Nottingham Cottage, Rezydencja królewska w Kensington Gardens, Anglia

Nottingham Cottage to dwupiętrowy dom z czerwonej cegły na terenie Kensington Palace, zaprojektowany przez Christophera Wrena, o powierzchni 1324 stóp kwadratowych (123 m2). Jego dach z szarego łupka ma po prawej wysoką ceglaną komin, a pięć białych kamiennych urn stoi na attyce nad środkową częścią. Dwanaście białych okien skrzynkowych wychodzi na trawnik, a na parterze znajdują się małe czarne metalowe balkony.

Miejsce rozpoczęło się od domu sprzedanego przez Daniela Fincha Wilhelmowi III i Marii II w 1689 roku. Christopher Wren zaprojektował później części budynku, który pozostał w cieniu rozrastającego się pałacu.

Nazwa pochodzi od Nottingham House, rezydencji Daniela Fincha, 2. hrabiego Nottingham, który sprzedał ją Wilhelmowi III i Marii II w 1689 roku. Jako dobro nadane z łaski dom jest użyczany bez czynszu członkom rodziny królewskiej i personelowi pałacu; Marion Crawford otrzymała go dożywotnio w 1948 roku, umeblowany wiktoriańskimi meblami i rycinami kwiatów wybranymi przez królową Marię.

Nottingham Cottage stoi na terenie pałacu Kensington obok Ivy Cottage i Wren Cottage, niedaleko publicznego wejścia do pałacu od strony Kensington Gardens. To prywatna rezydencja typu grace-and-favour, niedostępna do zwiedzania; ceglaną elewację, białe okna podnoszone i pięć kamiennych urn na attyce widać z okolicznych alejek.

Marion Crawford, guwernantka księżniczek Elżbiety i Małgorzaty, mieszkała tu w latach 1948–1950; królowa Maria urządziła dom dla niej wiktoriańskimi meblami i rycinami kwiatów. Crawford wyprowadziła się po sprzedaniu gazetom historii o rodzinie królewskiej.