Saihō-ji

Saihō-ji to świątynia Zen-buddyzmu z ogrodem, gdzie grunt pod wysokimi drzewami pokryty jest około 120 gatunkami mchu. Centralny staw stanowi kotwicę krajobrazu, a kamienie i woda są rozmieszczone tak, aby tworzyć spokojną kompozycję do medytacji.

Świątynia została założona w 1189 roku i przeszła przez różne szkoły buddyjskie na przestrzeni wieków, od Hosso do Jodo, a wreszcie do Zen Rinzai. Te przemiany odzwierciedlają szersze zmiany religijne, które przeformowały japoński buddyzm.

Odwiedzający mogą wziąć udział w sesjach przepisywania sutr, praktyce łączącej ich z buddyjskimi tradycjami żyjącymi tutaj do dziś. Świątynia pozostaje aktywnym miejscem, gdzie mnisi utrzymują te rytuały jako część swojego codziennego życia duchowego.

Odwiedzający powinni rezerwować z dużym wyprzedzeniem pocztą, ponieważ jest ograniczona liczba miejsc i planowanie jest konieczne. Warto zaplanować czas na udział w medytacji lub sesjach przepisywania sutr przed zwiedzaniem ogrodu.

Kamienie i woda w ogrodzie są ułożone w kształcie chińskiego znaku oznaczającego serce wokół głównego stawu, subtelny projekt, który wielu odwiedzających przeocza przy pierwszej wizycie. To symboliczne ustawienie łączy sztukę krajobrazową ze znaczeniem duchowym.

Lokalizacja: Sakyō-ku

Założenie: 1189

Założyciele: Fujiwara no Tsunemune

Współrzędne GPS: 35.01283,135.77806

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 19:43