Dannohhorinji, Świątynia buddyjska w Sakyō-ku, Japonia.
Dannohhorinji to świątynia szkoły Jōdo-shū w dzielnicy Sakyō w Kioto, założona w 1611 roku przez mnicha Tan'nō Ryōjō. Główna sala, odbudowana około 1750 roku i wpisana do miejskiego rejestru zabytków, mieści stojący posąg Amidy przypisywany Eshin Sōzu. Brama przy Kawabata-dōri z 1766 roku ma na dachu shisę, nawiązującą do związków świątyni z Riukiu.
Świątynię założono w 1611 r., gdy mieszkaniec Kioto Fushimi Jirobei kazał wykarczować bambus za swoim domem przy moście Sanjō i zbudował pustelnię dla mnicha Tan'nō Ryōjō, powracającego z królestwa Riukiu. Poprzedniczka Goshin-ji, założona przez Dōkō Ryoe w 1272 r., spłonęła. Główną salę odbudowano około 1750 r. po dwunastu latach prac rozpoczętych w 1738 r.
Nazwa świątyni pochodzi od drugiego opata, Dan'nō Ryōsena, którego mieszkańcy czule nazywali „Dan'nō-san”. Świątynia słynie z figurek czarnego kota z podniesioną prawą łapą, wyrabianych od połowy okresu Edo jako posłańcy bóstwa Shuyashin i przez niektórych uważanych za najstarsze maneki-neko w Japonii. Na dachu wejścia stoi shisa z Okinawy, przypominająca założyciela, mnicha Tanchū, który powrócił z królestwa Riukiu.
Świątynia stoi przy Kawabata-dōri, tuż na północ od Sanjō, kilka kroków od stacji Keihan Sanjō i stacji metra Sanjō Keihan. Główna sala, dom opata i brama wychodzą na ulicę; shiisaa na dachu wejścia łatwo przeoczyć. Na teren wchodzi się, by się modlić: mów cicho i nie przeszkadzaj w ceremoniach.
Świątynia przechowuje figurkę czarnego kota z podniesioną prawą łapą, wyrabianą tu od połowy okresu Edo jako wysłannika bóstwa Shuyashin; niektórzy uważają ją za najstarsze maneki-neko w Japonii. Na dachu wejścia stoją dwa shisa z Okinawy, przypominające pobyt założyciela Tan'nō Hōrina w królestwie Riukiu.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 404 współtwórców z całego świata.