San Leonardo

San Leonardo to kościół o stylu Renesansu Bizantyjskiego w Parmie, charakteryzujący się czerwonymi ścianami z cegły i imponującym układem wnętrza. Wnętrze ma strukturę utworzoną przez kolumny, które wyraźnie dzielą nawę na sekcje i tworzą głębokie sanktuarium.

Budynek sięga czasów oryginalnej kaplicy, która stała w tym miejscu od 10 wieku i była połączona z ważnym klasztorem. W 16 wieku stara struktura została wyburzona i w jej miejsce wzniesiono obecny kościół w stylu Renesansu.

Kościół przechowuje dzieła sztuki religijnej z różnych okresów, które odzwierciedlają gust artystyczny swojego czasu. Odwiedzający mogą odkryć te dzieła wchodząc do wnętrza i dowiedzieć się więcej o tradycjach artystycznych, które ukształtowały to miejsce.

Kościół znajduje się centralnie w swojej dzielnicy i jest łatwo dostępny pieszo; wnętrza są dostępne dla odwiedzających w normalnych godzinach otwarcia. Najlepiej odwiedzić budynek rano lub na wczesnym popołudniu, gdy światło dzienne dobrze oświetla wnętrze.

Lokalizacja struktury została całkowicie przeprojektowana po drastycznej decyzji z 16 wieku, gdy duże obszary otoczenia zostały opróżnione dla nowych planów urbanistycznych. Ta radykalna interwencja kształtuje układ dzielnicy do dnia dzisiejszego i wyjaśnia, dlaczego kościół znajduje się tak centralnie i wyróżnia się w tkance miejskiej.