South Side Park, dawny stadion baseballowy w Chicago, Illinois (USA)

South Side Park był stadionem baseballowym w Chicago, który był domem Chicago White Sox od 1901 do 1910 roku i mieścił około 15 000 kibiców. Struktura składała się z prostej drewnianej trybun z jednym poziomem, umiejscowionej głównie za polem wewnętrznym i wzdłuż linii spalonych.

Park został wybudowany w 1900 roku i był pierwszą siedzibą Chicago White Sox, które grały swoją pierwszą meczę ligową przeciwko Cleveland 24 kwietnia 1901 roku. Po przeprowadzce White Sox do Comiskey Park w 1910 roku, miejsce stało się domem Chicago American Giants z lig negropolitańskich do czasu pożaru w dniu Bożego Narodzenia 1940 roku.

Park był miejscem spotkań dla fanów baseballu z różnych dzielnic, którzy przychodzili oglądać mecze i dzielić się swoją miłością do sportu. W dni meczowe tłumy głośno kibicowały swoim zespołom, tworząc żywą społeczną przestrzeń.

Ponieważ park już nie istnieje, odwiedzający mogą eksplorować historyczne miejsca w pobliżu West Pershing Road i South Princeton Street, aby dowiedzieć się o wczesnej historii baseballu w Chicago. Lokalne archiwa historyczne i publikacje oferują najlepszy sposób na poznanie oryginalnego stadionu baseballowego i meczów, które tam się odbywały.

W ciągu dwóch pełnych sezonów na stadionie nie padł żaden home run, co pokazuje, jak bardzo park faworyzował bzyków i utrudniał pałkarzom. Ta niezwykła cecha dała mu reputację parku dla bzyków, wyróżniającego go spośród innych stadionów baseballowych z tamtych czasów.