Cape Wrath

Cape Wrath to najbardziej północno-zachodnia spiczyka brytyjskiego lądu stałego, z urwiskami z piaskowca torridoskiego i gnejsu lewisyjskiego sięgającymi 281 metrów powyżej Atlantyku. Skalisty przylądek spada stromo w ocean bez osad czy dróg w pobliżu, tworząc odizolowany i dziki krajobraz przybrzeżny.

Latarnia morska została zbudowana w 1828 roku, aby kierować statkami przez ten niebezpieczny region, pracując przez dziesięciolecia z obsługą людей. Jej przekształcenie w automatyczną obsługę w 1998 roku zakończyło erę mających obsługę latarni morskich w tym oddalonym miejscu.

Nazwa pochodzi ze staronordyjskiego "hvarf", co oznaczało punkt zwrotny dla statków wikingów żeglujących po tych północnych wodach. Odległa i surowa natura tego miejsca wciąż nosi to morskie dziedzictwo w sposobie, w jaki się go doświadcza.

Dostęp wymaga przeprawy promem w Kyle of Durness, a następnie podróży autobusem, który jest jedynym dostępnym transportem. Przygotuj się na surowe warunki pogodowe i silne wiatry, a także sprawdź z wyprzedzeniem, czy części terenu są zamknięte z powodu ćwiczeń wojskowych.

Ministerstwo Obrony wykorzystuje duże części przylądka jako pole treningowe wojskowe, co trzyma publiczność z dala od ćwiczeń i dodaje do jego odczucia izolacji. To militarne wykorzystanie wyjaśnia, dlaczego obszar pozostał w dużej mierze nierozwinięty i dziki.