Kolotsky Convent, Prawosławny klasztor w rejonie możajskim, Rosja

Klasztor Kołocki to prawosławny klasztor żeński w rejonie możajskim w Rosji, zbudowany wokół centralnej katedry w stylu barokowym. Kompleks obejmuje również kilka mniejszych kościołów oraz wielokondygnacyjną dzwonnicę górującą nad otaczającym go wiejskim krajobrazem.

Założony w 1413 roku po tym, jak chłop Łukasz znalazł Kołocką ikonę Matki Bożej, klasztor został odbudowany z kamienia w latach 20. XVII wieku po spustoszeniu przez wojska polskie w 1609 roku. W 1812 roku Kutuzow obserwował z czterokondygnacyjnej dzwonnicy, wzniesionej w latach 1739–1763, przyszłe pole bitwy, zanim wycofał się do Borodina.

Klasztor jest poświęcony ikonie Matki Bożej Kołockiej, która według tradycji została znaleziona w pobliżu tego miejsca i której przypisywano moc uzdrawiania. Pielgrzymi nadal przyjeżdżają tu, aby oddać cześć tej ikonie, będącej centrum duchowego życia klasztoru.

Klasztor położony jest na wiejskim terenie rejonu możajskiego i najłatwiej dotrzeć tu samochodem, ponieważ połączenia komunikacji publicznej w tej części regionu są ograniczone. Jako że jest to czynna wspólnota religijna, odwiedzający powinni ubrać się skromnie i wcześniej sprawdzić godziny udostępnienia terenu dla zwiedzających.

21 sierpnia 1812 roku Kutuzow wszedł na czterokondygnacyjną dzwonnicę klasztoru, wzniesioną w latach 1739–1763, by obejrzeć pole, na którym początkowo zamierzał stoczyć bitwę. Główne siły rosyjskie skupiły się tu w południe, a sztab ulokował się w klasztorze; już następnego dnia wycofał się do Borodina.