Aviaries, Pawilon ptaków w Dolnym Parku Peterhofu, Rosja

Wolierki to dwa dwunastoboczne drewniane pawilony z kopułowymi dachami, zbudowane w latach 1721–1722 według projektu Nicolò Michettiego. Jeden stoi przy alei Monplaisir, drugi obok fontanny Słońca nad stawem Menażerii. Szerokie półkoliste okna z drobnymi szybkami oświetlają wnętrze; ściany wykładano tufem, muszlami i żużlem żelaznym.

Oba pawilony wzniesiono w latach 1721–1722 według projektu architekta Nicolò Michettiego, z niewielkimi odstępstwami od jego zamysłu. W latach 1774–1776 wschodnia woliera została włączona do drewnianej łaźni Jurija Feltena, a jej tufowe oblicowanie zastąpiono prostokątnymi płycinami. Łaźnię rozebrano w 1926 roku, pawilon zachowano. Oba ucierpiały w czasie wojny; zachodni odrestaurowano w 1959 roku, wschodni długo pozostawał bez zewnętrznego wystroju.

Nazwa pochodzi od francuskiego volière, czyli ptaszarni. W pawilonach trzymano ptaki śpiewające w pozłacanych miedzianych klatkach, zapewniając im jak najwięcej światła. Malarz Louis Caravaque ozdobił wnętrze postaciami Diany i Akteona oraz ornamentami rozkwitłych kwiatów i liści.

Pawilon zachodni stoi po drugiej stronie alei Monplaisir niż pałac; wschodni patrzy na fontannę Słońce z przeciwnego brzegu stawu Menagerii, zamykając zespół tego ogrodu. To budowle plenerowe Parku Dolnego, więc trasę między nimi zaplanujcie wokół stawu. Pawilon wschodni długo pozostawał bez zewnętrznego wystroju, odrestaurowanego później niż zachodni, odbudowany w 1959 roku.

Ptaki trzymano w pozłacanych miedzianych klatkach, a ściany pawilonów oblicowano tufem, muszlami i „izgarem” (odpadami z wytopu żelaza), aby podkreślić ich związek z naturą. Wnętrza ozdobił malarz Louis Caravaque, przedstawiając mitologicznych myśliwych Dianę i Akteona wśród kwiatów i liści.