Upper Gardens of Peterhof, Ogrody cesarskie w Peterhofie, Rosja

Ogrody Górne Peterhofu tworzą rozległy park z symetrycznymi wzorami, wieloma fontannami, rzeźbami i rabatkami kwiatowymi rozlokowanymi wokół Wielkiego Pałacu. Miejsce wykazuje formalną strukturę ogrodu barokowego z geometrycznymi ścieżkami i kultywowanymi zielonymi przestrzeniami.

Budowa rozpoczęła się w 1714 roku i trwała przez kilka dekad, podczas gdy ogrody rosły jako wyraz mocy i bogactwa cesarskiego. Czołowi europejscy architekci kształtowali przestrzenie, używając modeli wielkich ogrodów Europy Zachodniej.

Nazwa tego miejsca odnosi się do jego położenia powyżej kompleksu pałacowego, gdzie odwiedzający mogą obserwować formalny układ ścieżek i zielonych przestrzeni ułożonych z precyzyjną symetrią. To barokowe projektowanie pozostaje dominującym językiem wizualnym, który kształtuje sposób doświadczania tego miejsca dzisiaj.

Ogród to wydłużony prostokąt zamknięty z trzech stron ogrodzeniem, z parterem biegnącym od głównej bramy do Wielkiego Pałacu i trzema prostokątnymi boskietami po każdej stronie, rozdzielonymi alejami. Znajduje się w nim pięć fontann, w tym grupa Neptuna w dużym prostokątnym stawie. Po rozpoczętej w 2020 roku rekonstrukcji ogród otwarto ponownie latem 2024 roku.

Grupa Neptuna w centralnym stawie została odlana w Norymberdze w 1660 roku przez Georga Christopha Schweigera i złotnika Rittera. Car Paweł I kupił ją za 30 000 rubli podczas podróży po Europie i początkowo przeznaczył do Gatczyny. Wywieziona w czasie wojny do Niemiec, wróciła do Peterhofu w 1947 roku i znów działała od 1956 roku.