Wyspy Sołowieckie

Wyspy Sołowieckie tworzą grupę sześciu głównych lądów na Morzu Białym, gdzie kamienne budynki stoją obok gęstych lasów i skalistych wybrzeży. Teren łączy dzikę przyrodę z konstrukcjami z granitu i drewna wzniesionymi przez wieki przez mnichów i robotników.

Mnisi założyli klasztor w XV wieku i wznieśli ufortyfikowany kompleks z kamienia przez dziesięciolecia. Później władze sowieckie przekształciły teren w obóz pracy, aż do powrotu cerkwi po upadku ZSRR.

Teren klasztorny pozostaje miejscem kultu i pielgrzymek, gdzie mnisi kontynuują codzienne nabożeństwa w kaplicach otoczonych grubymi murami. Zwiedzający mogą obserwować prace restauratorskie nad starożytnymi freskami i drewnianymi konstrukcjami, które przetrwały w chłodnym klimacie północy.

Zwiedzający docierają na archipelag samolotem lub promem, w zależności od pory roku i warunków pogodowych na Morzu Białym. Ciepłe ubrania i solidne obuwie są przydatne, ponieważ wiatr i chłodne temperatury mogą występować nawet w miesiącach letnich.

Jedna z mniejszych wysp skrywa kamienne labirynty z czasów prehistorycznych, których przeznaczenia naukowcy nadal nie potrafią w pełni wyjaśnić. Wędrowcy znajdują te spiralne wzory blisko brzegu, z dala od budynków religijnych.

Lokalizacja: Соловецьке сільське поселення

Współrzędne GPS: 65.02444,35.71056

Najnowsza aktualizacja: 14 grudnia 2025 o 22:27