Bega canal, Żeglowny kanał w okręgu Temesz, Rumunia, i w Wojwodinie, Serbia
Kanał Bega to żeglowna droga wodna o długości 114,5 km, z czego 44,5 km leży w Rumunii, a 70 km w Serbii. Biegnie od Timișoary przez okręg Timiș i uchodzi do rzeki Begej koło wsi Klek. Jego bieg reguluje sześć śluz, dwie w Rumunii i cztery w Serbii, o komorach do 70 m długości i 10 m szerokości.
Hrabia Claude Florimond de Mercy nakazał wykopanie kanału w 1728 roku, aby osuszyć bagna wokół Timișoary; w 1732 roku pierwszy statek dotarł do Pančeva. W latach 1735–1754 poprowadzono prostszy szlak z Timișoary do Kleku, a inżynier Maximilian Fremaut dodał wały i węzeł wodny Coșteiu na Timișu. Dekret cesarski z 1744 roku zobowiązał gminy nadrzeczne do utrzymania brzegów.
Kanał nosi imię rzeki Bega, której wody prowadzi z Timișoary do Kleku. W 1869 r. uruchomiono na nim pasażerskie połączenia statkowe, dzięki czemu Timișoara stała się pierwszym miastem na obecnym terytorium Rumunii z publicznym transportem wodnym. Dziś z wody korzystają wioślarze i wędkarze, a brukowane nabrzeże dawnego portu w Timișoarze, między Podul Muncii a Pasarela Gelu, wciąż zachowuje nawierzchnię z początku XX wieku.
Kanał biegnie 44,5 km przez Rumunię i 70 km przez Serbię, uchodząc do Begeju koło Klek. W latach 1900–1916 zbudowano sześć śluz, dwie w Rumunii i cztery w Serbii; rumuńskie mają zanurzenie 1,5 m. W Timișoarze lewy brzeg między Podul Muncii a Pasarela Gelu to 450-metrowe nabrzeże dawnego portu, gdzie zachowała się kostka brukowa z początku XX wieku.
Elektrownia wodna Fabric, uruchomiona 3 maja 1910 roku, jest jedną z najstarszych w Rumunii i pracuje na wodzie z Bega. W 1917 roku na kanale zarejestrowano 563 statki handlowe, a żegluga trwała 305 dni w roku. Śluzy mają do 70 m długości i 10 m szerokości, a na odcinku rumuńskim zanurzenie wynosi 1,5 m.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 528 współtwórców z całego świata.