Twierdza Rupea, Średniowieczna cytadela na bazaltowym klifie w Rupea, Rumunia
Twierdza Rupea wznosi się na bazaltowym wzgórzu w miejscowości Rupea w okręgu Braszów, łącząc kilka dziedzińców, wież obronnych i budynków mieszkalnych schodami i przejściami. Trzy pierścienie murów otaczają cały teren i wyznaczają różne strefy obronne rozbudowywane przez stulecia.
Twierdza została po raz pierwszy udokumentowana w 1324 roku jako castrum Kuholm, gdy zbuntowani Sasi przeciwko królowi Karolowi I Węgierskiemu schronili się w jej wnętrzu. Była budowana i rozbudowywana między XIV a XVII wiekiem jako schronienie dla okolicznych wsi. W latach 1432–1437 została zaatakowana i splądrowana przez Turków osmańskich, a po niszczycielskim pożarze w 1643 roku opuszczona. W 1716 roku jej mury dały schronienie ocalałym z epidemii dżumy, a w 1790 roku gwałtowna burza zniszczyła dach, co doprowadziło do ostatecznego porzucenia.
Nazwa Rupea pochodzi od łacińskiego rupes, „skała” lub „pęknięty kamień”, od bazaltowej skały, na której stoi twierdza. Pierwsza wzmianka pisana, castrum Kuholm z 1324 roku, nawiązuje do węgierskiego kőhalom, „stos kamieni”. Wieża Słoniny w górnej twierdzy przypomina saski zwyczaj przechowywania tam wędzonej wieprzowiny.
Wejście znajduje się u podnóża wzgórza, skąd stroma ścieżka prowadzi w górę przez zewnętrzne bramy. Solidne obuwie jest przydatne, ponieważ liczne schody i nierówne powierzchnie wyznaczają trasę zwiedzania.
Na najwyższym dziedzińcu znajdują się ślady starej studni, która sięgała na dużą głębokość i zapewniała zaopatrzenie w wodę podczas oblężeń. Pozostałości dawnych kanałów i systemów magazynowania pokazują, jak przemyślanie zaplanowano cały kompleks pod względem technicznym.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 468 współtwórców z całego świata.