Castrum Noviodunum, Rzymski fort wojskowy wzdłuż Dunaju w Isaccea, Rumunia.

Castrum Noviodunum leży na brzegu Dunaju, 2 km na wschód od Isaccei, gdzie fort legionowy i port marynarki zajmowały około 9 ha w dwóch obwarowanych obwodach. Południowy mur, szeroki na prawie 3 m, łączy wachlarzową wieżę narożną, wieżę w kształcie litery U i Wielką Wieżę, jedną z największych zbudowanych przez Rzymian, na odcinku 80 m.

Forteca zaczęła jako osada keltyjska i została później rozwinięta przez Rzymian od I wieku jako instalacja wojskowa. Pozostawała ważnym posterunkiem do kontrolowania dolnego Dunaju aż do podboju przez Osmanów.

Nazwa Noviodunum ma pochodzenie celtyckie, a od X wieku miejsce pojawia się w dokumentach kartograficznych jako Isaccea. Wspominają je autorzy antyczni i bizantyjscy, m.in. Ptolemeusz, Ammianus Marcellinus i Prokopiusz. W 1340 roku Złota Orda odbyła tu zgromadzenie tamga, a później armie osmańskie przeprawiały się przez Dunaj w tym miejscu.

Stanowisko leży 2 km na wschód od Isaccei, na brzegu Dunaju w okręgu Tulcea. Otoczony murem obszar zajmuje około 9 ha w dwóch obwodach, z drugą osadą cywilną o powierzchni co najmniej 7 ha wewnątrz trzech wałów ziemnych. Południowy mur, szeroki na prawie 3 m, łączy wachlarzową basztę narożną, basztę w kształcie litery U i Wielką Basztę na długości 80 m. Teren jest nierówny; noś solidne buty.

Nazwa stanowiska ma pochodzenie celtyckie, a rzymski fort poprzedzała osada, w której perski król Dariusz I zbudował w 514 r. p.n.e. most pontonowy na Dunaju podczas wyprawy przeciw Scytom. Greccy kupcy z miast pontyjskich prowadzili tu również faktorię handlową.