Nabi Yahya Mosque, Meczet z XII wieku w Sebastii, Palestyna

Meczet Nabi Yahya to miejsce modlitwy charakteryzujące się grubymi wzmocnionymi ścianami, jedną kopułą i minaretem wyrastającym ponad krajobrazem miasta. Jego wnętrze prowadzi schodami do krypty zawierającej kilka komór grobowych przechowujących czczone szczątki.

Nad grobem Jana Chrzciciela stał kościół bizantyjski, zanim krzyżowcy wznieśli tam w 1160 roku trójnawową katedrę. Baldwin jest wymieniany jako pierwszy łaciński biskup Samarii w 1129 roku. Muzułmański kronikarz wspomniał o meczecie przy grobie już w 1225 roku, co uchroniło katedrę od zniszczenia; ostatnie dwa przęsła przed chórem przekształcono w meczet w 1892 roku.

Muzułmanie nazywają Jana Chrzciciela Yahya, a chrześcijanie i żydzi z okolicy — Juhanna; obie wspólnoty czczą tu jego grób. Miejscowa tradycja umieszcza w Sebastii także jego uwięzienie i ścięcie, czemu przeczy pierwszo-wieczny historyk Józef Flawiusz, lokujący egzekucję w Macheroncie za Jordanem.

Krypta znajduje się na końcu piętnastostopniowych schodów, za podestem i jeszcze dwoma stopniami. Komora jest mała i oświetlona tylko przez trzy wąskie otwory w ścianie, więc daj oczom czas na przyzwyczajenie. Mury krzyżowców mają do 10 stóp grubości po zachodniej stronie.

Muzułmański kronikarz wspominał o meczecie przy grobie Jana już w 1225 roku, dzięki czemu katedra krzyżowców przetrwała zdobycie Samarii i nie została zniszczona. W krypcie znajdują się trzy równoległe sklepione nisze grobowe, widoczne tylko wtedy, gdy skieruje się światło przez trzy małe otwory w ścianie komory.