Park Zdrojowy w Głuchołazach, Park zdrojowy w Głuchołazach, Polska

Park Zdrojowy w Głuchołazach leży na zboczach Przedniej Kopy, na terenie Parku Krajobrazowego Góry Opawskie, w południowej części miasta. Przepływa przez niego potok, przy którym urządzono kamienne misy do moczenia dłoni i miejsca do zanurzania nóg, a kamień z sączącą się wodą nosi sentencję „Nic lepszego nad wodę” oraz nazwiska Sebastiana Kneippa i Vincenta Priessnitza. Wśród drzew stoją altany i fontanna Amorka.

Park Zdrojowy powstał pod koniec XIX w. na zboczach Przedniej Kopy z inicjatywy Towarzystwa Promenadowego, wkrótce po otrzymaniu przez miasto statusu uzdrowiska. W 1908 magnat przemysłowy hrabia Franz von Ballestrem kupił znajdujący się w parku pensjonat Waldesruh, przeznaczając go na ośrodek wypoczynkowy dla robotników. Po II wojnie światowej park podzielono na działki, a pensjonaty przejął Fundusz Wczasów Pracowniczych.

Dawna Waldschule, odtworzona przez Fundację Benevolens według zachowanych widokówek, mieści dziś Dom Artysty – Dom Pracy Twórczej. Część parku zarządzana przez fundację jest otwarta w każdy weekend od kwietnia do października; w 2010 roku park zwyciężył w konkursie wojewody opolskiego na najładniejszą i najlepiej zagospodarowaną przestrzeń otwartą Opolszczyzny.

Park leży w południowej części Głuchołaz, na terenie Parku Krajobrazowego Góry Opawskie, a przez jego teren przebiega Główny Szlak Sudecki. Część Fundacji Benevolens jest otwarta w każdy weekend od kwietnia do października. Przy potoku ustawiono kamienne misy do moczenia dłoni oraz miejsca do zanurzania nóg.

Kamień z sączącą się wodą i kamienne misy w parku noszą sentencję „Nic lepszego nad wodę” oraz nazwiska Sebastiana Kneippa i Vincenta Priessnitza, pionierów wodolecznictwa. Sącząca się ze skały woda przypomina kuracje, które ściągały pacjentów do Głuchołazów.