Kościół św. Wawrzyńca w Głuchołazach, Średniowieczny kościół w Głuchołazach, Polska

Kościół św. Wawrzyńca stoi przy ul. Kościelnej we wschodniej części starego miasta w Głuchołazach. Barokowa świątynia halowa z lat 1729–1731 ma prostokątny plan, trójprzęsłową nawę z kaplicami i wewnętrznymi emporami o wypukłych balustradach oraz transept pod wspólnym dachem dwuspadowym. Z XIII-wiecznej budowli zachowały się dwuwieżowa fasada i wczesnogotycki portal kolumnowy; neobarokowe hełmy wież pochodzą z 1907 roku.

Świątynia stała tu już w drugiej połowie XIII wieku i została po raz pierwszy wzmiankowana w 1285 roku. W 1428 roku zniszczyły ją wojska husyckie; w latach 1442–1450 odbudowano ją z powiększonym prezbiterium. Obecna barokowa budowla powstała w latach 1729–1731 z inicjatywy biskupa wrocławskiego Franza Ludwiga von Pfalz-Neuburg, zapewne według projektu Jana Innocentego Töppera.

Parafia nosi wezwanie św. Wawrzyńca, a w kościele jest osiem barokowych ołtarzy bocznych. W ołtarzu Matki Boskiej Bolesnej wisi Opłakiwanie Chrystusa z końca XVII wieku, kopia obrazu Antoona van Dycka wykonana w warsztacie Michaela Willmanna. Ambona powstała w 1653 roku w stylu późnorenesansowym.

Budynek znajduje się w centralnej lokalizacji na ulicy Kościelna 1 i jest łatwo dostępny z placu rynkowego na wschodzie miasta. Miejsce pełni funkcję głównego ośrodka kultu i można je łatwo włączyć do spaceru po mieście.

Dwie wieże zachodnie zachowały trzynastowieczną fasadę dwuwieżową i wczesnogotycki portal kolumnowy po średniowiecznej świątyni zniszczonej przez husytów w 1428 roku. Wieże nadbudowano w 1884 roku, a ich neobarokowe hełmy dodano w 1907 roku według projektu berlińskiego architekta Hansa Poelziga.