Kasteel Paddenpoel

Kasteel Paddenpoel była strukturą fortyfikowaną z szeroką fosą wewnętrzną, rozległa strefą obronną na zewnątrz, murami kamiennymi, dwoma wieżami okrągłymi i mostem łączącym główną bramę. Kanały wodne i otaczające mury tworzyły zintegrowany system obronny zaprojektowany do ochrony mieszkańców przed atakami.

Po raz pierwszy udokumentowany w 1390 roku, budynek zaczął jako zagrodę fortyfikowaną pod władzą Hrabstwa Holland. Z czasem przekształcił się z obrony rezydencji w majątku, który ostatecznie uległ upadkowi, pozostawiając jedynie rozproszone pozostałości do późniejszego odkrycia.

Nazwa zamku pochodzi od Paddenpoel, odnosząc się do żab, które kiedyś zamieszkiwały jego obronę wodną. Dziś odwiedzający mogą zobaczyć, jak ta przeszłość łączy się z teraźniejszością poprzez pozostałe fundamenty z cegły i cechy wodne, które oznaczają miejsce, gdzie lokalne rodziny szlacheckie sprawowały władzę.

Miejsce jest teraz otoczone nowoczesnymi apartamentami i domami studenckimi zbudowanymi podczas przebudowy obszaru. Spaceraj powoli i obserwuj ostrożnie na poziomie gruntu, aby dostrzec rozproszone fundamenty z cegły i cechy wodne, ponieważ łatwo się mieszają ze współczesnym rozwojem.

Wykopaliska archeologiczne z 1966 roku odkryły znaczne odcinki średniowiecznych murów podczas budowy kompleksu mieszkalnego Flanorpad. Te odkrycia ujawniły części wieży narożnej i struktury bramy, które opowiadały więcej o oryginalnym układzie i skali twierdzy.