Shiretoko, Rezerwat przyrody w Hokkaido, Japonia

Shiretoko to rezerwat przyrody i obiekt Światowego Dziedzictwa w północno-wschodnim Hokkaido, rozciągający się na wąskim półwyspie wcinającym się w Morze Ochockie. Krajobraz łączy góry wulkaniczne, gęste lasy i strome przybrzeżne klify opadające bezpośrednio do morza.

Półwysep stał się parkiem narodowym w 1964 roku i uzyskał status Światowego Dziedzictwa w 2005 roku. Uznanie przyszło po dziesięcioleciach, podczas których region pozostawał w dużej mierze odizolowany i trudno dostępny.

Nazwa Shiretoko pochodzi z języka Ajnów i oznacza „koniec ziemi”. Ajnskie nazwy miejscowe półwyspu są nadal używane, m.in. Kamuiwakka, oznaczająca ciepły wodospad zasilany przez wulkaniczny strumień. Ajnska nazwa przylądka Shiretoko to Siruetok, od której wywodzi się nazwa japońska.

Dostęp jest przez miasto Shari, do którego można dojechać autobusem lub samochodem z większych miast Hokkaido. Szlaki turystyczne i rejsy statkiem wzdłuż wybrzeża oferują różne sposoby zwiedzania krajobrazu.

Lód morski docierający do Shiretoko to najdalej na południe wysunięty sezonowy lód morski półkuli północnej. Glony rosnące pod nim i mieszanie wód podczas jego tworzenia żywią plankton; łososie wchodzące do rzek giną tam i wzbogacają las. Dryfujący lód przynosi też foki i bieliki olbrzymie na te wybrzeża.