阿彌神社, Sanktuarium shintō w Ami, prefektura Ibaraki, Japonia

Świątynia Ami znajduje się przy 1366 Takeku w Ami, na językowatym płaskowyżu zwróconym w stronę jeziora Kasumigaura. Jej trójnawowa sala główna w stylu nagare-zukuri z 1691 roku jest najstarszą budowlą w mieście, a na zachód stoi pawilon kagura z 1756 roku. Dojście jest nietypowe: siedem wąskich ścieżek odchodzi tylko na północny zachód, każda prowadzi do małej kamiennej kapliczki lub steli.

Data założenia świątyni jest niepewna: Rejestry Świątyni Meiji podają erę Wadō (708–715), natomiast tablica rady szkolnej Ami wskazuje 607 rok, za cesarzowej Suiko. We wczesnym okresie Meiji świątynię przemianowano na Ami i zaliczono do świątyń prefekturalnych. Główna sala, zbudowana w 1691 roku, jest najstarszym budynkiem w Ami, a w 1756 roku dodano salę kagura.

Nazwa świątyni pochodzi z wykazu Engishiki dla dystryktu Shita; do początku ery Meiji nosiła nazwę Ni-no-Miya Myojin, drugiej świątyni dystryktu i świątyni opiekuńczej 45 wsi zachodniej części Shity. Doroczne święto odbywa się 5 października, a 7 stycznia ma miejsce obrzęd otwarcia wrót i 3 lutego Setsubun. Od 1977 roku drzewostan jest pomnikiem przyrody gminy Ami.

Świątynia stoi na językowatym płaskowyżu zwróconym ku jezioru Kasumigaura, a wszystkie ścieżki odchodzące od budynków stromo opadają. Teren jest objęty strefą ochrony środowiska zielonego, więc należy trzymać się ścieżek. Znajduje się w Takeku, Ami; tył świątyni odpowiada miejscu średniowiecznej rezydencji Takeku.

Świętym ciałem (goshintai) świątyni jest okrągłe lustro; głównym bóstwem jest Take-mikazuchi-no-o-no-mikoto, a bóstwami towarzyszącymi Futsunushi-no-mikoto i Ame-no-koyane-no-mikoto. Do wczesnej ery Meiji świątynia nosiła nazwę Ni-no-miya Myōjin, była drugą rangą świątynią dystryktu Shida, a w 1873 r. przemianowano ją na świątynię Ami i zaliczono do świątyń prefekturalnych.