Imari city library, Biblioteka miejska w Imari, Japonia.

Biblioteka miejska Imari to parterowy budynek ze zbrojonego betonu o złożonym planie. Wypożyczalnia dla dorosłych i dla dzieci ciągną się pod wysokimi sufitami, oddzielone kącikiem z drewnianymi krzesłami, gdzie spotykają się rodziny. Regały, rozstawione tak, by przejechał wózek inwalidzki, mają 145 cm wysokości, a oznaczenia wykonano głównie z ceramiki.

Biblioteka wywodzi się z „Biblioteki Miejskiej Imari” z 1928 r., utworzonej dla upamiętnienia wstąpienia na tron cesarza Showa. Stała się placówką miejską w kwietniu 1954 r. wraz z powstaniem miasta Imari. Projekt partycypacyjny rozpoczął się od biura przygotowawczego w 1992 r. i ośmiu warsztatów „Library-Making Imari School” w latach 1993–1994; budowę rozpoczęto w lutym 1994 r., a obecny budynek otwarto w lipcu 1995 r.

Nazwa sali opowieści dla dzieci, „izba pieca”, pochodzi od jej zewnętrznej formy naśladującej wznoszący się piec ceramiczny, co nawiązuje do garncarskiego miasta Imari. Drzwi oddzielają ją od wypożyczalni, więc głosy nie dochodzą. Kącik „studiów nad Imari”, w głębi sali dla dorosłych, gromadzi materiały o mieście i okolicy.

Biblioteka znajduje się około 20 minut spacerem od stacji Imari. Stoły i ławki na tarasie i w patio pozwalają jeść i czytać na zewnątrz, choć wewnątrz obowiązuje zakaz spożywania posiłków. Zdjęcia można robić za zgodą personelu.

Bibliobus «Bukkun» dociera do 72 przystanków, od przedszkoli po szpitale, dwa lub trzy razy w miesiącu. Pierwszy Bukkun 1, uruchomiony w 1991 roku z 2500 książkami, został przekazany Japan Foreign Affairs Association, a następnie podarowany Republice Południowej Afryki. Około 20% czytelników biblioteki korzysta z tej usługi.