Kōanji, Świątynia buddyjska w Fuchū, Japonia

Kōanji to świątynia zen w Fuchū z główną salą wybudowaną w 1803 roku i wieżą dzwonów z 1856 roku, obie odzwierciedlające styl architektoniczny szkoły Sōtō. Układ i projekt tych struktur podkreślają bezpośrednie, funkcjonalne podejście charakterystyczne dla tej tradycji buddyjskiej.

Świątynia powstała z rezydencji Fujiwary no Hidesato, później przekształconej w Jōshō-ji. Około 1340 roku Ashikaga Takauji kazał ją odbudować jako świątynię zen Rinzai i wyznaczył ją jako jedną z Ankoku-ji, nadając jej nazwę Kōan-ji od swojego dawnego imienia Takauji. Później, na początku okresu Edo, przeszła do szkoły Sōtō.

Nazwa Kōanji pochodzi od dawnego imienia osobistego Ashikagi Takaujiego, Takauji (高氏), gdy około 1340 roku w erze Kōei przemianował świątynię na Ryūmonzan Kōan Gokokuzenji. Na fasadzie sali głównej wisi tablica „Tōji-in”, pośmiertne imię buddyjskie Takaujiego, założyciela świątyni. Miejsce zachowuje pamięć o wcześniejszym Jōsei-ji, w tym przekaz, że Musashibō Benkei przepisał tu dla Minamoto no Yoshitsune Daihannyakyō.

Kōanji znajduje się przy 2-4-1 Katamachi w Fuchū, około siedmiu minut pieszo od stacji Bubaigawara, obsługiwanej przez linie Keio i JR Nambu. Główna sala, dzwonnica i brama górska z dwoma posągami Niō stoją na zwartym terenie, który można zwiedzić w krótkim czasie.

Na głównej sali wisi tablica z napisem „Tōji-in”, pośmiertnym imieniem buddyjskim fundatora Ashikagi Takaujiego. Brama z 1872 r. z dwoma posągami Niō, dzwonnica z 1856 r. i sala główna z 1803 r. są wpisane na listę wybranych zabytków Tokio.