Iide-san-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii

Iide-san-jinja to świątynia shinto znajdująca się na szczycie góry Iide, wysokiego szczytu w północnej części prefektury Fukushima, w pobliżu Kitakaty. Świątynia składa się z prostych drewnianych budynków z delikatnie wygiętymi dachami, umieszczonych na otwartym płaskowyżu szczytowym, z widocznymi we wszystkich kierunkach grzbietami górskimi.

Góra Iide przyciągała pielgrzymów i rolników z okolicznych nizin od wieków, którzy wspinali się na szczyt, aby prosić o ochronę dla swoich plonów. Obecne budynki świątyni odzwierciedlają długą tradycję czczenia gór, która pozostała ważna w życiu religijnym tej części Japonii.

Nazwa Iide pochodzi z opisu pasma górskiego jako obficie nagromadzonego ryżu, a nie od słowa oznaczającego 'ryżową górę'. Założenie sanktuarium przypisuje się mnichowi Chidō i ascecie En no Ozunu w 652 roku, którzy nazwali szczyt i czcili pięciu książąt (ōji) jako bóstwa. Pielgrzymi nosili niegdyś pięć posągów Kokūzō Bosatsu do pięciu miejsc; nazwy Pierwszy do Piątego Księcia przetrwały, a sanktuarium znajduje się przy Czwartym Księciu.

Na szczyt można dotrzeć wyłącznie pieszo, dlatego odwiedzający powinni zaplanować cały dzień wędrówki i zabrać odpowiedni sprzęt. Szlaki są najbardziej dostępne latem i wczesną jesienią, gdyż śnieg i zimno mogą utrudnić trasę w innych porach roku.

Teren świątyni i 7,5-kilometrowy szlak graniowy od góry Mikuni do schroniska Gosai należą do prefektury Fukushima, natomiast szczyt przeszedł do Niigaty po zniesieniu domen w epoce Meiji. W 1907 roku Ministerstwo Spraw Wewnętrznych przyznało szlak pielgrzymi wsi Ichinoki, stąd widoczna dziś nieregularna granica trzech prefektur.