Susa-jinja, sanktuarium shintō w Chida, Arida, Japonia
Susa-jinja to sanktuarium shinto na południowym zboczu Nakao-yama w Chida (Arida), zwrócone na południe. Jego honden, odbudowany w 1711 r. za Tokugawy Yoshimune, to jednoprzęsłowa konstrukcja w stylu kasuga-zukuri z węgłami i miedzianym dachem, wpisana do rejestru dóbr kultury miasta Arida. Honden łączy się z shukushinden i haiden, przed którym stoi brama suzu-mon.
Według tradycji sanktuarium przytoczonej w Kii Zoku Fudoki, Susa-jinja powstała w 713 roku, gdy bóstwo przeniesiono z Yoshino w Yamato na szczyt góry Nakao. Później, na rozkaz cesarzowej Genmei, przeniesiono je na obecne, zwrócone na południe miejsce na zboczu góry, aby płynące statki nie mogły go już widzieć. W 927 roku świątynia figuruje w Engishiki jako Myojin Taisha dystryktu Nagusa, a w 1335 roku Kusunoki Masashige ofiarował jej ziemię. Świątynia została zniszczona w 1579 roku podczas ataku Hashiby Hideyoshiego na Yuasa i odbudowana po 1601 roku z ziemi podarowanej przez Asano Yoshinagę.
Nazwa Susa ma oznaczać „człowieka z Susy” i pochodzić od nazwy miejsca, a nie wprost od Susanoo. Święto sanktuarium Chida Matsuri 14 października obejmuje taniec lwa z tengu i oni, gwałtowną procesję, podczas której mikoshi rzuca się na ziemię, oraz obrzęd na plaży Takada-no-hama, gdzie rzuca się sześć dorad i rybacy je chwytają; zdobywca ma mieć rok dobrych połowów.
Świątynia znajduje się w spokojnym, zalesionom terenie i jest łatwo dostępna z pobliskich miast. Odwiedzający mogą swobodnie eksplorować teren w dowolnym czasie, ale powinni umyć twarz i ręce w basenie temizuya przed wejściem do głównej sali.
Świątynia przechowuje tachi z 1721 roku wykute przez Kagemasę, miecznika z Inshū z okresu Muromachi, ofiarowane przez Tokugawę Yoshimune pięćdziesiąt lat po śmierci jego dziadka, pana Kishū Tokugawy Yorinori. Głownia ma 68,2 cm przy krzywiźnie 1,8 cm, a pochwa zdobi rombowy herb w maki-e. W 1915 roku uznano go za Skarb Narodowy.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 960 współtwórców z całego świata.