Aso Caldera, Kaldera wulkaniczna w prefekturze Kumamoto, Japonia

Kaldera Aso to basen o wymiarach 25 km z północy na południe i 18 km ze wschodu na zachód w prefekturze Kumamoto, którego krawędź osiąga 1 236 m na południowym zachodzie. W centrum wznoszą się pięć szczytów Aso Gogaku: Takadake (1 592 m), Nekodake (1 433 m), Nakadake (1 506 m), Kijimadake (1 321 m) i Eboshidake (1 337 m). Dno dzieli się na doliny Asodani na północy i Nangodani na południu, a siedem kraterów Nakadake układa się w linii północ–południe.

Cztery erupcje lawin piroklastycznych między 270 000 a 90 000 lat temu uformowały kalderę. Największa, Aso-4 około 90 000 lat temu, uwolniła 384 km3 w przeliczeniu na gęstą skałę i wysłała potoki na 160 km, do dzisiejszej prefektury Yamaguchi. W 1985 roku ustalono, że jej popiół pokrył znaczną część Japonii.

Nazwa kaldera określa całą nieckę, a czynne otwory noszą nazwę Nakadake; jego najbardziej północny krater wybuchał wielokrotnie od VI wieku. Rzeki Kikuchi, Shirakawa i Kurokawa odwadniają dno kaldery, a dawne dna jezior pod dolinami Aso i Nango przetrwały w nazwach Old Aso Lake, Kugino Lake i Aso Valley Lake.

Kaldery odwadniają rzeki Kikuchi, Shirakawa i Kurokawa. Aktywny Nakadake ma siedem kraterów ułożonych w kierunku północ-południe, a jego pierwszy, najbardziej wysunięty na północ krater zawiera zbiorniki hydrotermalne na głębokości około 1 do 2,5 km. Dostęp do krawędzi i stożków odbywa się drogami i szlakami; przed zbliżeniem się do Nakadake sprawdź ostrzeżenia wulkaniczne.

Stożki centralne kaldery są młodsze niż samo zagłębienie: widoczna grupa Aso Gogaku powstała od około 80 000 lat temu, podczas gdy wcześniejsze stożki są pogrzebane pod późniejszymi osadami. Dno kaldery zawiera też osady jeziorne co najmniej trzech dawnych jezior, zwanych Old Aso Lake, Kugino Lake i Aso Valley Lake.