Sekkei-ji Temple, Świątynia buddyjska w Kōchi, Japonia

Sekkei-ji to świątynia zen Rinzai w Kōchi na Shikoku, z długą jednokondygnacyjną salą pod szerokim szarym dachem z dachówek i po prawej wyższym wejściem z podwiniętymi okapami. Ciemne drewniane elewacje, niebieskie proporce i zwieszona niebieska zasłona wychodzą na żwirowy dziedziniec. Główna sala została odbudowana w 2004 roku.

Założona przez Kukaia jako Shourinsan Koufukuji, świątynia w okresie Kamakura otrzymała nazwę Keiun-ji. Popadła w ruinę, a pod koniec ery Tenshō (1573–1593) mnich Geppo odbudował ją jako świątynię zen Rinzai dzięki wsparciu Chosokabe Motochiki. Po śmierci Motochiki w 1599 roku stała się świątynią rodową Chosokabe i przyjęła nazwę Sekkei-ji, pochodzącą od pośmiertnego tytułu Motochiki, Sekkei Jōzan.

Świątynia jest 33. przystankiem pielgrzymki Shikoku, a pielgrzymi ubrani na biało często zostawiają odręcznie przepisane kopie sutr w biurze. Nazwa świątyni pochodzi od pośmiertnego tytułu Chosokabe Motochiki, którego rodzina uczyniła ją swoją świątynią grobową. Na prawo od sali Daishi stoi kamień z haiku Basho.

Sekkei-ji znajduje się w dzielnicy Nagahama w Kōchi, około 300 m od przystanku autobusowego Nagahama linii Tosaden do Nagahama i Katsurahama oraz około 100 m od przystanku Sekkei-ji-mae przy drodze 278. Wejście prowadzi przez bramę ze stone filarów: po prawej dzwonnica, po lewej kamienna misa z wodą, prosto sala główna, a po jej prawej stronie sala Daishi. Parking ma 10 miejsc dla samochodów i 5 dla dużych pojazdów. Nocleg w tsuyadō jest możliwy po zgłoszeniu się w biurze nōkyō.

Nazwa świątyni pochodzi od pośmiertnego imienia buddyjskiego Chosokabe Motochiki, „Sekkei Jozan Daizenmon”. Po zamknięciu świątyni w 1870 roku podczas prześladowań buddyzmu, rok później na miejscu sali głównej wzniesiono sanktuarium, w którym jako bóstwo czczony jest posąg siedzącego Motochiki. Świątynię odnowił w 1879 roku mnich Daigen na terenie dawnego Ishin-kan.