隠津島神社, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynia Okitsushima stoi na ósmej stacji stożkowej góry Kihata w Nihonmatsu, a jej główny budynek opiera się o ogromną skałę. Cała góra tworzy teren świątyni, a u jej podnóża znajduje się pawilon do oddalonego kultu. Główny budynek, wzniesiony w latach 1789–1800, to trójprzęsłowa konstrukcja nagare-zukuri z nieheblowanego drewna keyaki z miedzianym dachem, połączona z pawilonem kultu łukowym mostem z balustradą.

Według tradycji sanktuarium miejsce założono w 769 roku, gdy Hasebe no Tsugutari, kuni no miyatsuko z Ashiwa, ustanowił swojego trzeciego syna Tsugunori kapłanem obrzędów. Na początku IX wieku stało się ośrodkiem shugendō-buddyjskim zwanym Hokke-ji, a w 1482 roku pod patronatem miejscowego pana wzniesiono budowlę kultową. Kampania Date Masamune w 1585 roku spaliła zabudowania; ocalały jedynie posąg Benzaiten, trzypiętrowa pagoda i cesarska tablica. Panowie Niwa odbudowali go w okresie Edo, a w 1902 roku przemianowano go na sanktuarium Okitsushima.

Świątynia jest popularnie nazywana „Kohata no Benten”. Jej nazwa pochodzi od bogini Okitsushima-hime, jednej z trzech bogiń Munakata; nazwa góry Kohata wiąże się z hodowlą jedwabników, dlatego świątynię czci się także jako bóstwo jedwabiu. Grudniowe święto Kohata no Hata Matsuri, z pięciokolorowymi chorągwiami i muszlami, jest ważnym niematerialnym dobrem kultury ludowej Japonii.

Świątynia leży na ósmym poziomie góry Kihata, której szczyt zajmuje sanktuarium Hayama związane z grudniowym świętem chorągwi. Prowadzą tam południowa ścieżka (droga tylna) oraz szlak grzbietowy na szczyt. Przydadzą się buty odpowiednie do górskiego terenu.

Nazwa sanktuarium była sporna przez stulecia: w 1800 roku sąd siogunatu orzekł, że nie może się już nazywać „sanktuarium Okitsushima” i musi używać nazwy „Benzaiten”. Nazwa Okitsushima wróciła dopiero w 1902 roku wraz z obecnym nazewnictwem.