Kaburai-ji Temple, Świątynia buddyjska w Kita-ku, Japonia

Kaburai-ji to buddyjska świątynia w dzielnicy Kita-ku w Kobe w Japonii, z łukowatymi dachami z dachówek i drewnianymi budowlami rozłożonymi wśród kilku połączonych ze sobą budynków. Na terenie kompleksu znajdują się też otwarte ogrody między budynkami.

Według tradycji świątyni książę Shōtoku założył Kaburai-ji w 581 roku, dziesiątym roku panowania cesarza Bidatsu, na górze, gdzie urodziła się jego matka Anahobe no Hashihito; złożono wówczas świszczącą strzałę (kabura-ya), od której świątynia wzięła nazwę. Mówi się, że Kūkai wykopał studnię Dokko-sui w okresie Heian. Świątynia spłonęła w wojnach Nanboku-chō i w pożarze lasu w okresie Edo, została odbudowana przez Yūa Shōnina w 1862 roku i zniszczona w 1873 roku, gdy grupa z Sandy podająca się za Tenchūgumi napadła na świątynie; ocalałe honzon i Taishi-dō przeniesiono, a świątynię opuszczono. Kuni Asaakira odwiedził to miejsce jesienią 1955 roku, a odbudowa zaczęła się wraz z przybyciem Nakamury Kōryū w 1959 roku.

Zwyczajowa nazwa świątyni, Kanraku-ji (Kagura-ji), i legenda założenia wiążą ją ze świętą górą, na której miała urodzić się Anahobe no Hashihito, matka księcia Shotoku; ofiarowana przy założeniu świszcząca strzała kaburaya dała świątyni nazwę. W stawie rosną stare lotosy znalezione przez Oga Ichiro na stanowisku Jomon.

Kaburai-ji znajduje się przy 1078-1 Ikuno, Dojo-cho, Kita-ku, Kobe. Od stacji JR Dojo (linia Takarazuka) to około 20 minut pieszo; od stacji Sanda (linia JR Fukuchiyama i linia Sanda kolei Kobe Electric Railway) około 10 minut taksówką. Teren świątyni graniczy od północy i wschodu z polem golfowym Muko-no-dai.

Nazwa świątyni pochodzi od kaburaya, świszczącej strzały, którą według tradycji złożono w ofierze, gdy książę Shotoku założył świątynię w 581 roku. W stawie na terenie rośnie lotos Oga, dawna odmiana, którą botanik Oga Ichiro wyhodował z nasion znalezionych na stanowisku Jomon.