Choko-ji, Świątynia buddyjska w Shiojiri, Japonia

Choko-ji to świątynia buddyjska w Shiojiri zbudowana z tradycyjnymi drewnianymi konstrukcjami i starymi technikami budowlanymi. Miejsce zawiera kamienne posągi z różnych okresów i ogrody, gdzie rosną rośliny sezonowe.

Założony w 1527 roku przez Mimurę Tadachikę, lokalnego pana dóbr Shiba, jako świątynia rodowa klanu Mimura z Shinano. W 1561 Takeda Shingen zakazał zakłócania porządku na terenie świątyni; stała się filią Shingetsu-ji w Echizen. Shingen potwierdził jej ziemie w 1570, a Takeda Katsuyori w 1575. Od 1649, gdy Tokugawa Iemitsu ofiarował 15 koku, otrzymywała przywileje siogunów i rozwijała się jako świątynia nauki. Pożar w 1908 zniszczył wszystko poza główną salą, odbudowaną w erze Taisho.

Choko-ji jest przystankiem poświęconym Bishamonten na pielgrzymce Siedmiu Bogów Szczęścia Shinano, szlaku świątyń w prefekturze Nagano. Świątynia należy do szkoły zen Soto, jej nazwa górska brzmi Seishozan, a głównym wizerunkiem jest Siakjamuni. Fundacja w 1527 roku przez Mimurę Tadachikę, zarządcę dóbr Shiba, wiąże ją z klanem Mimura z Shinano.

Dojazd: pociągiem JR linii Chūō do stacji Shiojiri, stamtąd około 10 minut samochodem, lub do stacji Seba i dalej autobusem gminnym linii Seba do przystanku „Chōkōji-mae”, który znajduje się tuż przy świątyni. Brama sanmon pochodzi z 1828 roku, a ogród jest miejskim zabytkiem.

Świątynia przechowuje akt nadania ziemi z 1649 roku wystawiony przez Tokugawę Iemitsu, jeden z serii dokumentów z czerwonym pieczęciem siogunów, które uczyniły z niej ośrodek nauki; pożar w 1908 roku oszczędził tylko salę główną, a dokumenty przetrwały odbudowę.