Sakatsura Isosaki Shrine, sanktuarium shinto w Isozaki, Hitachinaka, Japonia
Sanktuarium Sakatsura Isosaki stoi na wzgórzu nad Pacyfikiem w Hitachinace. Jego sala modlitw to budynek w stylu irimoya-zukuri z portykiem chidori-hafu i szczytem karahafu; główne sanktuarium jest w stylu nagare-zukuri i zwrócone na zachód. Rzeźbiony motyw wiewiórki i winogron przypisywany Hidari Jingoro zdobi salę modlitw, a biała tkanina z wielopłatkowym emblematem wisi na fasadzie.
Według Nihon Montoku Tennō Jitsuroku w 856 roku przy Oarai Isosaki na wybrzeżu Kashima pojawiło się bóstwo; Ōnamochi czczono w Oarai, a Sukunahikonę w Sakatsura. W Engishiki świątynia widnieje jako Myōjin Taisha, lecz w średniowieczu popadła w ruinę. Tokugawa Mitsukuni rozpoczął odbudowę, a w 1702 roku Tokugawa Tsunaeda przeniósł ją na obecne miejsce.
Świątynia nosi przydomek „Ubago-sama” (bóstwo opiekunki) i otacza ją las liściasty będący pomnikiem przyrody. Nazwa Sakatsura pochodzi od przybrzeżnej formacji skalnej nachylonej na północ, „odwróconego rzędu” (sakatsura), później zapisanej znakiem sake, ponieważ bóstwo Sukunahikona jest bogiem warzenia. Na fasadzie wisi biała tkanina z wielopłatkowym emblematem, a przy schodach umocowana jest tabliczka z 御神燈.
Sanktuarium stoi na przylądku nad Pacyfikiem, około 15 minut pieszo od stacji Ajigaura, końcowej stacji linii Minato. Licząca około 300 metrów droga prowadzi wśród kamelii i wiecznie zielonych dębów; ten las jest pomnikiem przyrody prefektury. Dawne miejsce, przy pierwszym torii, upamiętnia niewielka kapliczka.
Świątynia nosi przydomek „Ubago-sama” (bóstwo karmiące); na jej terenie znajduje się kamień, na którym miał siedzieć Tokugawa Nariaki, oraz pomnik lokalnej postaci Isosaki Tanekichi. Rzeźby wiewiórek i winogron w sali modlitw przypisuje się rzeźbiarzowi z epoki Edo, Hidari Jingoro.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 589 współtwórców z całego świata.
