諫早神社, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynia Isahaya jest świątynią Shinto zbudowaną w stylu Shinmei-zukuri z prostymi drewnianymi strukturami i czystymi liniami. Teren obejmuje główną salę modlitwy, pomocnicze świątynie, kamienne ścieżki i stare drzewa tworzące spokojną atmosferę.

Świątynia została założona w 728 roku i przez ponad 1400 lat służyła regionowi jako miejsce kultu. Zachowała swoją rolę jako lokalne bóstwo ochronne przez różne okresy historyczne.

Świątynia nosiła nazwę Shimensha do 1868 roku, gdy zarządzone przez Meiji rozdzielenie shintoizmu i buddyzmu odłączyło świątynię Shōgon-ji, a jej główny wizerunek przeniesiono do pobliskiej świątyni. Na terenie stoją nadal pomniejsze sanktuaria poświęcone Sarutahiko, Hachimanowi, Inari i Tenmanowi oraz Goreibyō i Taishidō.

Świątynia znajduje się w krótkim spacerze od stacji kolejowej i oferuje parking dla odwiedzających przyjeżdżających samochodem lub autobusem. Teren jest dobrze utrzymany z jasnymi ścieżkami i wyraźnie oznaczonymi podstawowymi udogodnieniami.

Święte drzewa kamforowe sanktuarium miały zostać posadzone przez mnicha Gyōkiego, który założył to miejsce w 728 roku. W 1966 roku zagajnik uznano za pomnik przyrody prefektury Nagasaki pod nazwą „Zagajnik kamforowy sanktuarium Isahaya”.