Ogose Plum Grove, Sad śliwkowy w Ogose, prefektura Saitama, Japonia
Gaj śliwowy Ogose to liczący około 2 hektary gaj śliwowy nad rzeką Oppe w Ogose w prefekturze Saitama, obsadzony około 1000 drzew, w tym zachowanymi starymi dzikimi śliwami z Ogose. Leży w obszarze, gdzie uprawia się około 20 000 śliw.
Śliwy zasadzono tu w okresie Nanboku-chō, gdy w Kosugi założono chram Tenman-gū (Baien Jinja) jako odgałęzienie chramu w Dazaifu. Shinpen Musashi Fudoki-kō podaje, że wieś Tsukune wysyłała umeboshi do Edo. W 1900 r. miejscowi ochotnicy utworzyli Kobai-rin Hoshō-kai; w 1901 r. gaj nazwano Shin Tsukigase Hōraku Baien od gaju Tsukigase w Narze, w 1940 r. uznano go za prefekturalny zabytek krajobrazu, a w 1957 r. przemianowano na Ogose Baien.
Nazwa gaju pochodzi od śliw posadzonych przy fundacji sanktuarium Tenmangu w okresie Nanboku-chō. W epoce Meiji odwiedzili go poeci Sasaki Nobutsuna, Tayama Katai i Noguchi Ujo, pisząc o kwiatach. Dziś Ume Matsuri odbywa się od połowy lutego do końca marca, z miniaturową koleją o długości 253 m i lokalnymi sztukami scenicznymi.
Ze stacji Ogose (linia Tobu Ogose, przesiadka w Sakado na linię Tobu Tojo; także linia JR Hachiko) należy wsiąść w autobus Kawagoe Kanko w kierunku Kuroyama i wysiąść na przystanku Bairin Iriguchi, minutę pieszo. Podczas festiwalu śliwek kursują dodatkowe autobusy bezpośrednie, zwłaszcza w dni świąteczne. Samochodem: 15 km od węzła Higashimatsuyama, 16 km od Tsurugashima i 15 km od węzła Ken-o Tsurugashima.
Podczas święta śliwek w sadzie kursuje miniaturowa kolejka na 253-metrowej pętli, z modelem parowozu JNR klasy 9600 w skali 1:10, który dawniej jeździł na linii Hachikō; zbudowano go jako pomoc dydaktyczną w wydziale mechanicznym szkoły technicznej przy Tokyo Institute of Technology, a następnie przekazano w darze.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 477 współtwórców z całego świata.