Kensō-ji Temple, Świątynia buddyjska w Moto-Azabu, Tokio, Japonia

Kensō-ji to świątynia zen szkoły Sōtō w Moto-Azabu, w dzielnicy Minato w Tokio. Jej parterowa sala główna ma szeroki, łagodnie nachylony dach z zielonej miedzi, podtrzymywany przez ciemnobrązowe drewniane słupy i belki, z białym tynkowym sufitem pod okapem i rzeźbionymi końcami belek. Za niską drewnianą balustradą ciemno obramowane szklane drzwi i okna otwierają się na głęboki ganek. Budynek stoi na podwyższonej kamiennej podstawie, do której prowadzą trzy stopnie; po obu stronach stopni stoją dwa kwadratowe drewniane słupy na ułożonych warstwowo kamiennych cokołach, każdy z okrągłym drewnianym pojemnikiem u góry.

Nabeshima Katsushige ufundował świątynię w 1635 roku dla syna Tadanao, zmarłego na ospę. Ponieważ budowa nowych świątyń w Edo była wówczas zakazana, kupił Shōjū-ji w Takarawie i przeniósł go na to miejsce. Świątynia, nazwana od pośmiertnego imienia Tadanao, stała się miejscem pochówku rodu Nabeshima. Prawie cały teren spłonął w nalotach w 1945 roku; główną salę odbudowano w kwietniu 1972, a dzwonnicę w kwietniu 1975 roku.

Kensō-ji należy do szkoły Sōtō buddyzmu zen. Jego nazwa pochodzi od pośmiertnego imienia Nabeshimy Tadanao, syna założyciela, a świątynia służy jako cmentarz rodziny Nabeshima. Co roku 26 lutego i 12 lipca odbywają się tu wspólne nabożeństwa żałobne za 22 oficerów incydentu z 26 lutego.

Świątynia jest dostępna dla odwiedzających i wiernych przez cały tydzień i najłatwiej dotrzeć do niej pieszo z pobliskich ulic Moto-Azabu. Wchodząc do stref kultu, należy zachować ciszę i zwracać uwagę na ewentualne tabliczki informujące o konieczności zdjęcia butów.

Świątynia została założona przez Nabeshimę Katsushige, feudalnego pana z prowincji Hizen w dzisiejszym Kyushu, który przyniósł swoje religijne więzi aż do Edo, miasta dziś zwanego Tokio. To połączenie między odległą prowincją a stolicą shoguna pokazuje, jak daleko sięgały sieci religijne w okresie Edo.