Imakumano Kannon-ji, Świątynia buddyjska w dzielnicy Higashiyama, Kioto, Japonia.

Imakumano Kannon-ji to świątynia Shingon na terenie Sennyū-ji w dzielnicy Higashiyama-ku w Kioto. Jej główna sala, odbudowana w 1712 roku przez Sōsho Sogena, kryje ukryty posąg jedenastogłowej Kannon przypisywany Kūkaiowi, flankowany przez Fudō Myōō przypisywanego Enchinowi i Bishamontena przypisywanego Unkeiowi. Na terenie znajdują się też trójkondygnacyjna kamienna pagoda, dzwonnica i pawilon herbaciany Fukukairyō, podarowany przez cesarzową wdowę Eishō w 1892 roku.

Według tradycji świątyni założył ją Kūkai w 807 roku, gdy bóstwo Kumano przekazało mu mały wizerunek Kannon; wyrzeźbił większą statuę i umieścił otrzymany wizerunek w jej wnętrzu. Fujiwara no Otsugu i jego syn Harutsu sfinansowali wielką rozbudowę, ukończoną w 855 roku jako Hōrin-ji. W 1160 roku cesarz Go-Shirakawa zaprosił tu bóstwa Kumano, nadał świątyni nazwę góry Shin Nachisan i przemianował ją na Kannon-ji. Główna sala została odbudowana w 1712 roku przez Sōjo Sogena po pożarach.

Świątynia jest 15. etapem pielgrzymki Saigoku Kannon i 19. etapem trasy Rakuyō Sanjūsankasho. Jej Kannon wzywa się przeciw bólom głowy i migrenie, co sięga uzdrowienia cesarza Go-Shirakawy. Osobna sala, Boke-fūji Kannon, jest pierwszym etapem pielgrzymki w regionie Kinki przeciw demencji.

Teren świątyni jest ogólnie dostępny w ciągu dnia z parkingiem dostępnym dla pojazdów i autobusów. Noś wygodne buty, ponieważ teren jest pagórkowaty z schodami i ścieżkami łączącymi różne budynki.

Na terenie świątyni znajduje się Imakumano Saigoku Reijō, zespół kamiennych posągów przedstawiających 33 święte miejsca pielgrzymki Saigoku Kannon. Dzwon z dzwonnicy został zarekwirowany na metal podczas wojny na Pacyfiku i po wojnie zwrócony nietknięty. Pawilon herbaciany Fukukairyō podarowała świątyni cesarzowa wdowa Eishō w 1892 roku.