Maikoroku-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii

Maikoroku-jinja to świątynia shinto w Tarumi-ku w Kobe, założona jako Rokusha Daimyojin i przemianowana w 1874 roku. Główna sala z miedzianym dachem została odbudowana 31 lipca 1890 roku. Na terenie świątyni kamienne posągi Ebisu i Daikoku uchodzą za największe w Japonii.

Założenie świątyni datuje się na 1689 rok na podstawie inskrypcji na pozłacanej brązowej ofierze noszonej w procesji mikoshi, gdyż starsze zapisy zaginęły. Przypuszcza się, że powstała przez podział bóstwa ze świątyni Iwaya w Akashi, a sześć kami czczono jako opiekunów wsi Yamada. Na początku ery Meiji nazwę Rokusha-jinja zmieniono na Roku-jinja; obecny honden odbudowano 31 lipca 1890 roku i pokryto blachą miedzianą w latach 1906–1907.

Nazwa Roku-jinja odnosi się do sześciu czczonych tu bóstw: Izanagiego, Izanami, Amaterasu, Susanoo, Tsukuyomiego i Hiruko. Wielkie święto jesienne w drugą niedzielę października, z wigilią w sobotę, obejmuje procesję mikoshi i bębny futon-daiko. Kamienne posągi Ebisu i Daikoku na terenie świątyni uchodzą za największe w Japonii.

Najbliższe stacje to Nishi-Maiko kolei Sanyo Electric Railway, trzy minuty pieszo, oraz Maiko linii JR, około siedmiu minut. Przy świątyni jest parking. Dojście prowadzi pieszo ulicami dzielnicy Tarumi-ku.

Kamienne posągi Ebisu i Daikoku na terenie świątyni uchodzą za największe w Japonii. Jesienne święto obejmowało niegdyś procesję łodzi (funatogyo) po wodzie, której w ostatnich latach już nie odprawiano.