Shana-in, Świątynia buddyjska w Nagahamie, Japonia.

Shana-in to świątynia szkoły Shingon-shu Buzan-ha, której główna sala (Hondo) została odbudowana w 1810 roku przez mistrza ciesielskiego Murao Kyubei i naprawiona w 1942 roku; jej boczne drzwi pochodzą z dawnego gmachu Zgromadzenia Narodowego. Goma-do, budowla z okresu Muromachi o trzech przęsłach na trzy z dachem czterospadowym krytym korą cyprysową, jest rzadko zachowaną średniowieczną strukturą. Na terenie znajdują się także Kannon-do, dzwonnica odbudowana w 1755 roku i staw zwany Shinji-ike.

Założony w 814 roku przez Kukaia jako główna świątynia Shin-Hojo-ji, początkowo nosił nazwę Shana-in. W 1069 roku Minamoto no Yoshiie, po modlitwie o zwycięstwo w Wojnie Dziewięciu Lat, otrzymał od cesarza Gosanjo nazwę górską Shogun-san, który także nakazał wybudować na terenie świątyni sanktuarium Hachiman. W epoce Meiji świątynię przemianowano na Shana-in.

Świątynia przechowuje posągi Buddy z templów zamkniętych podczas reform religijnych okresu Meiji. Te rzeźby reprezentują okres, kiedy wiele świętych miejsc musiało się przystosować do nowych warunków.

Shana-in znajduje się około 15 minut pieszo od stacji Nagahama na głównej linii JR Hokuriku; świątynia stoi tuż na zachód od chramu Nagahama Hachimangu, w dzielnicy Miyamae-machi. Na terenie są sala główna, pawilon herbaciany, dzwonnica i staw, warto więc zarezerwować czas na ich obejrzenie.

Świątynia kiedyś zawierała pokój herbaty o nazwie Bosen, który później został przeniesiony do Sapporo i przemianowany na Hassoan Tea House w 1919 roku. Ta relokacja odzwierciedla, jak religijna przestrzenia i jej elementy mogły być przenoszone i transformowane w japońskim krajobrazie.