Homi-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii

Homi-jinja wznosi się na północno-wschodnim zboczu góry Kushigata w górskiej osadzie Takao w Minami-Alps. Główna sala to trójprzęsłowa budowla w stylu nagare-zukuri o wymiarach 5,10 na 3,20 m i wysokości kalenicy 9,30 m, kryta miedzią na fundamencie z suchego kamienia. Pawilon kagura z 1891 roku ma dachy irimoya z czterech stron, szczyty karahafu i rzeźby czterech bóstw kierunkowych.

Świątynia jest wymieniona w Engishiki jako możliwy shikinaisha prowincji Kai. Jej honden odbudowano w 1665 r. w stylu wczesnego okresu Edo z wpływami Momoyama i w 1965 r. uznano za materialne dobro kultury prefektury. Brązowe wiszące zwierciadło z 1233 r., również wpisane na listę, nosi inskrypcję wymieniającą „Trzech Książąt”.

Świątynia jest znana w prefekturze Yamanashi i poza nią jako miejsce modlitwy o pomyślność handlu, udzielenie kapitału i hodowlę jedwabników; pielgrzymują tu stowarzyszenia kō z Tokio i Nagano. Bóstwem jest Ukemochi no Kami. Co roku 22 listopada wykonuje się taniec Taishi kagura, niematerialne dziedzictwo kultury ludowej Minami-Alps.

Homi-jinja leży w górskiej osadzie Takao na północno-wschodnim zboczu góry Kushigata i dociera się do niego drogą górską. Dawna stacja Kurashikamachi linii tramwajowej Yamanashi Kotsu, zlikwidowana w 1962 roku, przywoziła tu niegdyś pielgrzymów. Świątynia słynie z modlitw o pomyślność w interesach i o hodowlę jedwabników; grupy zwane Takao-ko przyjeżdżają tu z Tokio i Nagano.

Na terenie stoi drewniana rzeźba konia przypisywana rzeźbiarzowi z epoki Edo Hidari Jingoro, zwana „koniem z Takao”. Świątynia przechowuje też brązowy wiszący obraz-zwierciadło z 1233 roku, którego inskrypcja wymienia „Trzech Książąt” i mnicha Benkeia z Okanjin Renshobo.