Sukenobu Dam, Zapora grawitacyjna w Toyama, Japonia
Zapora Sukenobu to betonowa zapora grawitacyjna o wysokości 45,5 metra na rzece Koguchi, dopływie Joganji w prefekturze Toyama, ukończona w 1931 roku. Spiętrza jezioro Sukenobu i zasila elektrownię wodną Koguchi nr 3, której spad wynoszący 621,2 metra jest największy w Japonii wśród konwencjonalnych elektrowni wodnych.
Tama została zbudowana w 1931 roku podczas szybkiego wzrostu przemysłowego w Japonii, pokazując postępy w inżynierii wodnej tamtych czasów. Jej budowa była częścią rozwoju infrastruktury regionalnej w Toyamie.
Nazwę Sukenobu czyta się też Sukenobe, a zbiornik nosi nazwę jeziora Sukenobu. Zapora zasila elektrownię wodną nr 3 na rzece Oguchi, której spad czynny 621,2 m jest najwyższy w Japonii wśród zwykłych elektrowni wodnych. W 1934 r. dodano pompę, która tłoczyła wodę ze zbiornika Matate z powrotem w górę – to jeden z pierwszych japońskich przykładów szczytowo-pompowego wykorzystania; usunięto ją w 1968 r. Dawna pompa i zawór Johnsona są eksponowane w izbie pamięci nad rzeką Oguchi.
Zapora Sukenobu leży na zachód od zapory Arimine, za przełęczą Sukenobu, w prefekturalnym parku przyrody Arimine. Od 1994 roku linia Koguchigawa leśnej drogi Arimine biegnie wzdłuż rzeki Koguchi i łączy zaporę Arimine przez zaporę Sukenobu z bramą Mishu. Punkt widokowy na wzniesieniu góruje nad jeziorem Sukenobu; beton zapory jest zniszczony przez dziesięciolecia surowych zim.
Beton zapory Sukenobu jest od ukończenia w 1931 roku nadżerany przez dziesięciolecia surowych zim. Zapora leży na zachód od zapory Arimine, za przełęczą Sukenobu, a punkt widokowy na wzniesieniu góruje nad jeziorem Sukenobu. Od 1994 roku linia Oguchi leśnej drogi Arimine biegnie obok zapory w stronę bramy Mizusu.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 485 współtwórców z całego świata.