Iwatateono-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii

Iwatateono-jinja to świątynia shinto w dzielnicy Nakura, w okręgu Midori, w Sagamiharze, w prefekturze Kanagawa. Jej główna sala (honden) została zbudowana w 1724 roku w stylu Shinmei-zukuri. W centrum terenu rosną dwa cedry szacowane na 400 lat, wysokie na 40 m i o obwodzie 3,7 m, wpisane wraz z gajem świętym na listę pomników przyrody prefektury Kanagawa.

Świątynia została zbudowana wiele wieków temu w stylu shinmei-zukuri, jednej ze starożytnych tradycji architektonicznych świątyń w Japonii. Ten styl powstał w okresie, gdy budynki inspirowały się pałacami i magazynami, a później ewoluowały w świętą przestrzeń dla bogów.

Świątynia wykazuje proste linie i dach dwuspadowy charakterystyczny dla tego starożytnego stylu budowania. Odwiedzający często zauważają drewniane kłody zwane Katsuogi umieszczone na dachu, które służą zarówno jako tradycyjna ozdoba, jak i ochrona przed pogodą.

Sanktuarium znajduje się w Nakura, dzielnicy Midori w Sagamiharze, kilka minut pieszo od przystanku autobusowego Nakura na linii okrężnej Fujikyu od stacji Fujino (linia JR Chuo); stacja Uenohara też jest oddalona o około 30 minut pieszo. Biuro sanktuarium nie zawsze jest obsadzone, więc pieczęcie goshuin mogą być niedostępne. Na terenie rosną dwa około 400-letnie cedry, pomnik przyrody prefektury.

Świętym drzewem sanktuarium jest para cedrów zwana Meoto-sugi, szacowana na 400 lat, wysoka na 40 m, o obwodzie pnia 3,7 m; drzewo i jego las są pomnikiem przyrody prefektury Kanagawa. Przed erą Meiji kult kierowano na skałę zwaną Eboshi-iwa, usuniętą podczas budowy linii głównej Chuo.