Kaichū Inari Shrine, sanktuarium Inari w Shinjuku, Tokio, Japonia

Kaichū Inari-jinja to niewielka świątynia Inari w Hyakunin-chō w Shinjuku, około 100 m na zachód od stacji JR Shin-Ōkubo. Wysoki kamienny słup po prawej stronie nosi nazwę 中稲荷神社 zapisaną pionowymi czarnymi znakami; po jego lewej stronie czerwona drewniana rama z dwuspadowym dachem osłania dużą jasnoszarą latarnię z ciemnymi znakami. Powyżej biegnie ciemna drewniana belka kratownicowa, a dalej w lewo okrągły kamienny słup podtrzymuje belkę, z której zwisają białe papierowe paski.

Założona w 1533 roku, pod koniec okresu Muromachi, świątynia powstała, gdy Inari no Ōkami zaczęto czcić jako bóstwo opiekuńcze Ōkubo. W okresie Edo siogunat Tokugawów stacjonował tu korpus stu muszkieterów, od którego dzielnica wzięła nazwę Hyakunin-chō. Główna sala spłonęła podczas nalotu w 1945 roku i została odbudowana w 1960 roku z drewna podarowanego przez chram Ise.

Świątynia słynie z przynoszenia korzyści w grach hazardowych, a jej nazwa Kaichū („wszyscy trafiają”) pochodzi z legendy: oficer artylerii z okresu Edo we śnie ujrzał bóstwo Inari, a potem na każdym ćwiczeniu trafiał do celu. Doroczne święto obejmuje procesję korpusu muszkieterów Hyakunin-tai, wpisaną w 2002 r. na listę niematerialnego dziedzictwa ludowego Shinjuku.

Świątynia jest dostępna z ulicy, ale znajduje się w wąskim zaułku, który łatwo przeoczyć. Odwiedzający powinni powoli przechodzić ulicami Shinjuku i szukać czerwonej bramy torii, aby znaleźć skromne wejście.

Nazwa Kaichū znaczy „trafiać za każdym razem”: strzelec ze stuosobowej jednostki muszkieterów siogunatu Tokugawa, nie mogąc poprawić celności, przyśnił sobie bóstwo Inari, poćwiczył i potem trafiał do celu każdym strzałem. Doroczna procesja tej jednostki jest od 2002 roku wpisana jako niematerialne dziedzictwo kulturowe Shinjuku.