Takuhi-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii
Takuhi-jinja to świątynia shinto położona na ósmej stacji góry Takuhi, najwyższego szczytu Nishinoshimy w archipelagu Oki. Jej główna sala, połączona z salą modlitw rzadkim korytarzem tsūden, została zbudowana w 1732 roku przez stolarza z Osaki Torii Jinbee, z części prefabrykowanych w Osace i montowanych przez stolarzy z Yonago. Zespół został wpisany na listę Ważnych Dóbr Kultury w 1992 roku.
Opowieść o początkach sanktuarium, „Takuhi Engi”, mówi, że za panowania cesarza Ichijō (X–XI wiek) przez kilka nocy nad morzem świeciło światło, które następnie wleciało w górę Takuhi, gdzie mieszkańcy znaleźli skałę w kształcie posągu Buddy i zbudowali tam sanktuarium. W okresie Kamakura sanktuarium Oyamasha znalazło się pod kontrolą gubernatora prowincji Oki, Sasaki Yasukiyo, który w 1276 roku potwierdził ziemie mnichowi Jirenowi. Świątynia Unjō-ji została prawdopodobnie założona w okresie Nanboku-chō, a miejsce pozostało połączonym sanktuarium i świątynią aż do rozdzielenia shintoizmu i buddyzmu we wczesnej erze Meiji, kiedy stało się obecnym sanktuarium. W 1918 roku zostało podniesione do rangi sanktuarium prefekturalnego.
Nazwa Takuhi pochodzi od taku, „palić”, i hi, „ogień”, nawiązując do ognisk rozpalanych na górze jako nocnego punktu orientacyjnego dla żeglugi na Morzu Japońskim. Podczas święta 23 lipca od około 20:00, po obrzędzie w głównej świątyni, wykonywane są tańce kagura z Oki Dozen, prefekturalne niematerialne dobro kultury ludowej. Do ery Meiji miejsce było świątynią Unjō-ji, a bóstwo nazywano Takuhi Gongen.
Świątynia leży na południowo-zachodnim zboczu góry Takuhi, około ósmego stopnia, i dociera się do niej pieszo; teren rozciąga się ze wschodu na zachód, a pawilon kultu na wschodnim krańcu zwrócony jest na zachód, z południową stroną wystającą nad urwiskiem. Pawilon główny, korytarz łączący i pawilon kultu tworzą jeden Ważny Zabytek Kultury, odrestaurowany w latach 1997–1999. Doroczne święto odbywa się 23 lipca, z kagurą od około 20:00.
Główna sala z 1732 roku została wykonana w Osace przez cieślę Torii Jinbei w jego ostatnich latach i zmontowana na miejscu przez cieśli z Yonago. Tylko jej zachodnia strona, zwrócona ku ścieżce, ma rzeźbienia; północna i wschodnia, przylegające do skalnej groty, są niemal bez ozdób.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 435 współtwórców z całego świata.