Mihonoseki Lighthouse, Wieża nawigacji morskiej w Mihonoseki, Japonia

Latarnia Mihonoseki to biała kamienna wieża na górze Machaku przy przylądku Jizozaki, na wschodnim krańcu półwyspu Shimane. Jej cylindryczny dolny trzon zbudowano z grubo ciosanych białych bloków, a po prawej przylega zaokrąglona przybudówka. Nad trzonem wieżę otacza czarna metalowa galeria, a nad nią biała latarnia z dużymi oknami i kopułą. Czarny znak przed wejściem głosi „美保関灯台”.

Zaprojektowana przez francuskiego inżyniera i wzniesiona przez kamieniarza Tsunetaro Teramoto z Kanae w Mihonoseki, latarnia została po raz pierwszy zapalona 8 listopada 1898 roku jako latarnia Jizozaki, z soczewką pierwszego rzędu o światłości 67 500 kandeli. W 1922 roku zelektryfikowano ją, w 1935 roku przemianowano na latarnię Mihonoseki, ponieważ wiele przylądków nosiło nazwę Jizozaki, a w 1962 roku zautomatyzowano. W 2022 roku uznano ją za Ważne Dobro Kultury Japonii wraz z latarniami Izumo Hinomisaki i Esaki.

Latarnia stoi w pobliżu świątyni Miho, gdzie rybacy czci Ebisu, boga bezpieczeństwa morskiego. To połączenie pokazuje, jak głęboko obawy maritymne kształtowały duchowe życie lokalnej społeczności.

Podróż wymaga wyjazdu ze stacji JR Matsue i przejazdu autobusem przez około 80 minut do wsi Mihonoseki. Stąd można pieszo lub samochodem pokonać krótką odległość do latarni, która znajduje się na odsłoniętym punkcie przybrzeżnym, gdzie pogoda może być zmienna.

Latarnia została zaprojektowana pod kierunkiem francuskich inżynierów i zbudowana przez Teramoto Tsunetaro, kamieniarza z Katae w Mihonoseki. W 1930 roku odwiedzili Jizozaki poeci Yosano Tekkan i Akiko, a ich wiersze wyryto na kamiennym pomniku przed latarnią.